Zalig zamen zlapen zzz…

Tijdens mijn zwangerschap werd er geen babykamertje in orde gemaakt, ons baby’tje zou bij ons op de kamer gaan slapen. Ik vond het vreemd om een baby die negen maanden dag en nacht dicht bij je is geweest, na de geboorte opeens ver weg van je in een andere kamer te leggen.
Een kind heeft immers geen behoefte aan Winnie-the Pooh slaapkamer, maar wil enkel dicht bij mama en papa liggen.

Toen Olaf eenmaal geboren was, sliep hij de eerste nacht bij ons in bed, ik wilde hem niet loslaten. De volgende dag legden we hem in zijn ledikantje, maar dat was veel te groot voor hem. Dus hebben we hem de eerste maanden lekker bij ons in bed laten slapen. We genoten daar zo van!
We hadden daarvoor een klein matrasje uit de wieg tussen ons in gelegd waar we dan zijn dekentje onder konden stoppen, zodat hij toch een beetje ingebakerd in een eigen bedje lag. En wij lagen wat lager, zodat hij niet onder ons dekbed kon komen.

Toen hij wat groter werd en de dekens los begon te woelen (ik denk rond drie maanden), hebben we hem in zijn ledikantje naast ons bed gelegd.

Rond een jaar ben ik gestopt met nachtvoedingen, ik merkte dat hij ’s nachts niet wakker werd omdat hij melk wilde, maar omdat hij bij mama wilde zijn. Hij had dus mama-honger en geen borst-honger. Sindsdien slaapt hij ’s nachts weer bij ons in bed. We vinden het zo zalig. Armpjes die hij om je nek heen slaat. Als hij ’s nachts wakker wordt, sla je een arm om hem heen en hij slaapt weer verder. ’s Ochtends begint de dag met kroelen en kusjes. Van mij mag hij zo nog jaren bij ons slapen.
Kinderen hebben liefde en aandacht nodig, niet alleen overdag, maar ook ’s nachts!

Eeuwenlang hebben moeders en baby’s samen geslapen. In veel niet-Westerse culturen is dit nog steeds het geval. Het is enkel in de Westerse cultuur dat dit als vreemd beschouwd wordt. Dat is zonde, want het heeft zoveel voordelen:

  1. Gemakkelijk ’s nachts borstvoeding geven
  2. Snel opmerken van het wakker worden en baby hoeft niet eerst te gaan huilen
  3. Ze krijgen meer aandacht en bescherming
  4. Voorkomt wiegendood
  5. Geen bedtijd-problemen
  6. Voorkomt post-natale depressie
  7. Ontwikkelt en bevordert het vader-instinct
  8. Tal van positieve ontwikkelingen voor het kind
  9. Groter gevoel van tevredenheid over het leven bij ouders Γ©n kinderen
  10. Verstevigt de gezinsband

Voor nadere uitleg over deze argumenten zie Samen slapen onder “Natuurlijk ouderschap”.

Tot slot: Waar wil je dat een kind gehecht aan geraakt?
Een tut, knuffel, dekentje? Of aan jou?
Ik wens alle ouders en hun baby’s een zalig zamen zlapen toe!

Lees ook over slapen:
Samen slapen XL
Linde en loeiende koeien
Nachtlampje
Beter slapen zonder stroom

Lees ook over Natuurlijk Ouderschap:
Trots ouderschap
Lekker lang borst
Wasbare luiers
Draag kindje draag
Zin in zindelijk
Natuurlijk ouderschap
Geboorte Hugo
Jongen, meisje of genderfree
Consultatiebureau: zorgzaam of zorgwekkend


doneren Vind je deze blog inspirerend?
Steun onze vereniging, word donateur en geniet van de voordelen!

webwinkel
Of neem een kijkje in mijn Webwinkel of Boekenwinkel waarmee je onze vereniging ondersteunt zonder dat het jou extra geld kost.



eco-weekend Kom naar het Eco-Weekend vol duurzame tips, inspiratie eco-mindset, persoonlijke coaching hoe ook jij meer eco, eenvoudig, vrij kunt leven en gezellig samenzijn met gelijkgestemden in de prachtige Ardennen!

18 gedachten over “Zalig zamen zlapen zzz…

  1. mama lieveheersbeestje

    Mijn kinderen hebben ook altijd in ons grote bed gelegen (de jongste nog steeds). Het is ook favoriet om de jongste bij je in bed te laten ‘logeren’ voor de andere kinderen, gezellig! Het gekke is dat ze zΓ³ slapen als ze als puppies tegen elkaar aan liggen. Het consultatieburo vond het gevaarlijk voor de baby maar aangezien ik niet overtuigd was (immers,de rest van de wereld – en niet alleen arme mensen maar bijvoorbeeld ook in Japan- slapen gezellig samen en die liggen ook niet op hun kinderen)deden we het toch. Mijn man komt uit een afrikaans land en die had nog nooit gedacht dat je je kind niet bij je liet slapen! Ook gedurende de dag sliepen ze bij mij in de woonkamer. Eerst in de kinderwagen later gewoon op de bank (wel de tafel er tegenaan schuifen en wat kussentjes er tegenaan anders rollen ze er vanaf). Grappig; je kunt stofzuigen, visite ontvangen, zingen of wat dan ook, ze slapen heerlijk door. En vallen ze per ongeluk boven in slaap terwijl ik bijvoorbeeld de was ophang, dan sluip ik zachtjes naar beneden, maak geen lawaai maar toch zijn ze dan na twintig minuten alweer wakker…

    Reageren
    1. GreenEvelien Bericht auteur

      Het is hier in het Westen inderdaad (helaas) een kwestie van cultuur om je kinderen in een aparte kamer te laten slapen.
      En hoe oud is je jongste nu?
      Bedankt voor je reactie, hopelijk inspireer je andere ouders hierdoor ook om niet naar de adviezen van een consultatiebureau, maar naar hun eigen gevoel te luisteren!

      Reageren
  2. Chriss

    Nighttime Parenting (Dr. Sears) was voor mij de eye-opener. Dat de fysiologie van baby’s gemaakt is op nabijheid en lichaamscontact… Inmiddels slapen beide kinderen bij ons in bed. Tot ons aller geluk πŸ˜€ Als ze het ontgroeien zal ik het best gaan missen. Alhoewel, mijn ervaring is dat ik goed aanvoel waar de kinderen aan toe zijn en dat voelt dan ook voor mezelf goed.

    Reageren
  3. Annelies

    Hoi Evelien,ja ook wij lieten Eden (al bijna 9 nu!) van begin af aan bij ons in bed slapen, zelfs in het ziekenhuis na de keizersnee. Hoe vaak is niet gewaarschuwd: kijk uit ze komt er nooit meer vanaf. Maar uiteindelijk kreeg ze na een paar jaar (ik weet niet meer precies) als vanzelf behoefte aan meer privacy (en wij ook hihi). Nog steeds ligt ze graag bij ons, en als ze ziek is slaapt ze veilig tussen ons in. Fijn dat we tegenwoordig ons gevoel weer hierin mogen volgen!

    Reageren
  4. lieven david

    Het ‘grote bed’ was voor ons en onze adoptiekinderen een heerlijk nest tot ze zelf aangaven (respectievelijk op 7 en 9 jaar) dat ze een eigen kamer wilden. Nu zijn onze dochters 21 en 18 & nog steeds aanhankelijk (op hun eigen manier) en heel zelfstandig (ook op hun eigen manier).
    Aparte babykamers zijn vooral goed voor de economie!

    Reageren
  5. joy

    De kraamvisite vroeg aan mij waar haar bed stond van zoon en later dochterlief……Die heeft ze niet hier…Maar dit is toch de slaapkamer…Haha, slapen doen we samen was mijn antwoord! En nog met regelmaat dat er een kind bij ons in bed verzeilt. Geen punt. (Voor ons…)

    Reageren
  6. Ilse

    Dag Evelien,

    Even fijn om deze blog te lezen. Ons zoontje van 2jaar en 4 maanden gaat 2 dagen op de week naar de onthaalmoeder, dit doet hij al sinds hij 9 maanden is om het contact met de kindjes te stimuleren want hij is maar alleen thuis. Maar hij wordt nu s’nacht regelmatig wakker. We zijn ook bezig met potjestraining..misschien heeft dat er ook iets mee te maken omdat het voor hem een verandering is.Ik vertelde dit tegen de onthaalmoeder en ze vertelde me dat het hoge tijd wordt dat Senne zijn eigen kamer heeft want dat het kan zijn dat hij wakker wordt wanneer wij komen slapen. Nu slaapt hij dus in zijn bedje naast ons bed…pff k’was een beetje van streek want ik voelde me een beetje “aangevallen” in mijn eigen opvoedingswaarde. Misschien moet ik het toch maar eens proberen om hem op een eigen kamer te leggen en slaapt hij beter door maar ik ben er persoonlijk niet zeker van. Heeft jullie zoontje ook zo’n fase gehad waarin hij s’nachts wakker werd? Als hij wakker wordt dan neem ik hem bij ons in bed en dan woelt hij soms nog een tijdje alsof hij veel te verwerken heeft…nochtans leven wij in de natuur en ik ben huismoeder dus voeden wij hem zo “natuurlijk” mogelijk op met aandacht voor affectie en liefde, niet voor materialisme. In januari gaat hij ook naar de kleuterschool…hier ook twijfels over ons onderwijssysteem….we zullen zien maar ik heb het gevoel dat het huidige onderwijssysteem niet voor alles kinderen werkt…mijn man is hier wel van overtuigd. Misschien angst voor “iets anders”. Groetjes Ilse

    Reageren
    1. GreenEvelien Bericht auteur

      @Ilse: Ons zoontje slaapt ook in eigen een bed dat tegen ons bed aan staat. Hij is regelmatig ’s nachts onrustig, dan pakken we zijn handje vast en slaapt hij weer verder. Doordat we gelijk op zijn onrust reageren, wordt hij niet eens echt wakker. Heerlijk toch!
      Er is geen enkel zoogdier dat zijn/haar kinderen niet bij hem/haar laat slapen. Dieren leggen hun jongen dus niet alleen onder een andere boom of struik. Waarom zouden wij dat dan wel doen?
      Luister gewoon naar je instinct en laat anderen maar praten. Ik ga me ook niet verantwoorden naar anderen toe, wij doen gewoon ons ding en laten anderen ook vrij om hun manier toe te passen.
      Wat betreft het onderwijssysteem, ons zoontje gaat ondertussen twee ochtenden naar school, maar ik twijfel ook nog steeds. Binnenkort wil ik hier eens een artikel over schrijven, dus hou mijn blog in de gaten.
      Geniet lekker van je zoontje en het ouderschap!

      Reageren
  7. Ilse

    Dag Evelien,

    Dank je voor je antwoord. Mijn man en ik hebben ondertussen ook besloten dat ons zoontje nog een tijdje bij ons blijft slapen want vanaf januari gaat hij halve dagen naar school en ook is hij op eigen tempo bezig met “potjestraining” dus we willen niet teveel verandering doorvoeren op korte tijd want dat zijn voor zo’n klein manneke toch wel serieuze aanpassingen. Wij vinden ook nog steeds dat hij bij ons op de slaapkamer hoort. Hij is ook een onrustige slaper en we kunnen hem dan ook snel gerust stellen omdat we zijn signalen opvangen. Misschien is dit niet de “standaard”manier van grootbrengen maar naar ons gevoel wel de beste en wij genieten er alledrie van πŸ™‚ fijne zondagavond en de taart ziet er super uit!

    Reageren
  8. sandra

    Hoi, ik heb het ook allemaal gedaan hoor, kinderen bij ons in bed, meer dan een jaar borstvoeding, draagdoeken ipv buggy’s, intussen zijn ze alledrie al pubers. Toch denk ik af en toe: rustig aan, mensen, probeer ook nog wat evenwicht te bewaren en creΓ«er af en toe ook nog wat afstand tot je kind. Afrikanen slapen misschien ook wel met hun kinderen, maar denk eraan dat zij een stuk minder het kerngezin hebben dan wij en dat zo’n kind ‘door veel meer handen gaat’ en de opvoeding door meer mensen wordt gedragen, zodat er af en toe ook afstand is tot de ouders. Nog iets: niet vergeten dat je ook een partner-relatie hebt en het fijn is als je voor elkaar man en vrouw bent en niet alleen mama en papa. Blijft je seksleven nog overeind als je altijd kinderen bij je in bed hebt liggen? Natuurlijk gaat het na een geboorte allemaal op een lager pitje, maar het jaren laten indommelen heeft misschien ook wel zo z’n gevolgen.

    Reageren
  9. An Verstraete

    Onze jongste sliep ook lang tussen ons in, ook al had hij een eigen kamer. Na een weekje vakantie bij oma in de kerstperiode koos hij voor zijn ‘eigen’ kamer, die hij met zijn zus deelt, en kroop hij steevast bij haar in bed. Omdat met twee boven in een stapelbed niet de ideale oplossing is, plaatste ik de beide bedden naast elkaar, en nu slapen de 3 kinderen samen. De oudste zus wou dadelijk ook verhuizen van kamer, want samen slapen is veel warmer en zeker tijdens die zo koude nachten, want verwarmen in de slaapkamers doen we zeker niet. Nu het weer iets beter is, blijven ze samen liggen; en de jongste slaapt goed door (alleen wordt hij altijd wakker). Maar ik ben wel tevreden dat hij nu even uit ons bed verdwenen is, want hij is bijna 4 en begint toch al wat plaats in te nemen. (de kinderen zijn 4, 8 en 11)

    Reageren
  10. Jorinde

    Hoi Evelien
    Net je reportage gezien van telefacts, en in de Knack gelezen, en vind het heel interessant wat je allemaal doet! Wij doen ook aan natuurlijk ouderschap, oa samen slapen, bij ons dochtertje van negen maanden. Maar ik vroeg me af wat je dan doet als ze vroeger naar bed gaan? Bij ons slaapt ze om 7 uur in haar eigen bedje in (of valt aan de borst in slaap) en ik neem ze bij ons in bed rond 10-11 uur ’s avonds. Overdag ligt ze ook meestal in haar eigen bedje want ze slaapt enkel in de draagdoek als we ermee rondstappen. Als je even stilstaat is ze zo wakker. Hoe doe jij dat overdag?

    Reageren
    1. GreenEvelien Bericht auteur

      @Jorinde: Als ons dochtertje overdag gaat slapen, gaan we even bij haar liggen tot ze slaapt en dan gaan we zelf naar beneden. ’s Avonds krijgt ze borstvoeding voor het slapen gaan, dan ga ik naast haar liggen en als ze eenmaal slaapt ga ik naar beneden. En rond 22u kruipen we naast haar in bed.

      Reageren
  11. Tamara

    zalig om te lezen!
    Ik heb blijkbaar eigenwijze kinderen want geen van de 3 wil bij ons slapen πŸ™
    Onze dochter heeft 3 maanden in een co-sleeper aan ons bed gelegen. De eerste 2 maanden ging dit prima, de derde maand begon ze steeds vaker wakker te worden en was ze heel onrustig. Toen we ten einde raad haar in haar eigen bedje op haar eigen kamertje legde sliep ze plots de nacht door!
    Met de jongens (tweeling) heb ik het opnieuw geprobeerd, maar zij maakten elkaar wakker en omdat de borstvoeding veel georganiseerder moest verlopen dan bij onze dochter (moesten samen drinken omdat ik anders de zorg niet rond kreeg) werd hun en onze nachtrust een ramp. Ook hen dan maar meteen op hun eigen kamertje gelegd en ze sliepen weer meteen veel beter door. Maar leg hen niet apart en zet hun bedjes niet uit elkaar want de ene kan niet zonder de andere slapen πŸ™‚

    Reageren
  12. Anke

    Ik zeg wel eens voor de grap dat mijn zoon (nu 5) niet weet dat hij eigenlijk van de borst af is, want hij komt nog elke nacht bij ons in bed.
    Wij vinden dit heerlijk, maar ik krijg hier veel opmerkingen over van andere mensen.
    Dat het toch echt tijd wordt om hem dit af te leren enz.
    Waarom? vraag ik dan.
    Wij hebben er geen problemen mee, hij voelt zich schijnbaar nog lekker veilig bij papa en mama en als hij 18 is zal het best over zijn πŸ˜‰

    Reageren
  13. Jannie

    Wij hebben onze eerste dochter twee jaar in een bedje naast ons gehad , ging goed, alleen lichamelijke activiteiten moesten toch ingehouden , we.hadden een heel klein huis je kon nergens anders die dingen doen , die er toch bijhorend , altijd stil en ingehouden is ook niet normaal , onze derde dochter heeft jaren zeker 3 jaar bij ons gelegen , ze was zo bang ze durfden niet in haar eigen bedje was wel vermoeiend ze lag te draaien en te schoppen , wat later toen ze ouder was zag ze een verschijning in haar kamer een hele enge , een kind verzind dat niet , we zijn jaren bezig geweest met haar voor hulp ze lag veel bij ons , bij mama , het is te veel om te vertellen , het is een drama geweest, maar ze is zeer close met mij ze is volwassen nu . Ben blij dat ze met haar angsten bij ons , bij mij in bed kon leggen , je zal het maar hebben als. Kind .

    Reageren
  14. Woestijnbloem

    Een reaktie vanuit het midden Oosten.
    Als ik nu mijn denkwijze bekijk van de voorbereidingen op de komst van onze zoon (8 maanden) schaam ik me voor mezelf! Heerlijk westers had ik het helemaal voor elkaar voor mezelf. Kind hoort in eigen bed, het liefst nog ver weg ook zodat je lastig gehuil niet hoort en de ouders door kunnen slapen. Totdat ons manneke kwam en ik merkte dat het heel onnatuurlijk voelde om hem ineens weg te leggen! Daar kwam bij dat uit ruimtegebrek die verre kamer een ledikantje naast ons bed was. In dec. was het hier zo koud dat vanwege het ontbreken van een cv of houtkachel de temperatuur ’s morgens bij opstaan 3 graden Celtius was. Manneke kon zichzelf niet warm houden en ligt van die tijd naast me. Mijn man die zichzelf in slaap altijd hardhandig van zij tot zij smeet, was er op tegen om de baby na de geboorte tussen ons in te laten liggen. Maar omdat hij erg langzaam dronk en ik vanwege de woestijndroogte hier constant op de vochtinname moest letten, was ik nachten lang aan het voeden en mezelf en de baby aan het wakker houden om voldoende te laten drinken .
    Op dit moment ligt manneke nog steeds tussen ons in al is de lente hier blij begonnen, man slaapt ineens verdraaid stil, ik slaap eindelijk en voel me perfect, en zoontje die een knuffel of slokje vraagt hoeft alleen maar z’n mond te openen..en slaapt nachten van 11 uur.

    Hoe ter wereld heb ik ooit anders kunnen denken! πŸ™‚

    Reageren
  15. Elke

    Toen ik na de zwangerschap van mijn eerste kindje met een postnatale depressie zat (en tegelijkertijd met een zwaar schuldgevoel tov ons kindje net omdat ik er niet voor hem kon zijn zoals ik het altijd had gewild), heb ik mijn zoontje op een bepaald moment ook bij ons in bed genomen. Hij lag toen aan de kant (met een bedrand) in zijn slaapzak, terwijl ik naar het midden “verhuisde”. En dat heeft enorm geholpen! Niet alleen voor mezelf, maar vooral ook voor hem. We groeiden echt naar mekaar toe. Dus toen ik zwanger was van onze tweede zoon was de slaapkeuze meteen gemaakt. Op bepaalde momenten lagen we met 4 in bed πŸ™‚

    Ondertussen heeft mijn oudste zoon mijn plek in het grote bed overgenomen en slaapt hij zalig en veilig naast papa. Ik ben “verhuisd” naar het bed op zijn kamer, met kleine broer bij mij, die de ganse nacht met zijn handjes voelt waar ik ben en op die manier rustig slaapt.

    Er komt heus wel een moment dat ze inderdaad zelf aangeven liever alleen in een bed te willen slapen. Maar tot dan doen we het op onze manier πŸ™‚

    Reageren

Geef een reactie

Graag enkel reageren op de inhoud van bovenstaande blog.

Wil je eerst de bovenstaande reacties lezen, misschien is je vraag al gesteld en beantwoord.

Heb je een persoonlijke vraag, ga dan naar Eco-advies.

Reacties met links naar commerciele producten of diensten worden niet toegelaten, kijk daarvoor bij Adverteren.

Je reactie is niet gelijk zichtbaar, omdat deze goedgekeurd dient te worden.

Reacties kunnen worden ingekort.



Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd *


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.