Planning
Voorbereiding
Onderweg
Financieel
Thuiskomst
Moestuin
Milieu
Oftewel, ik vind vakantie een bron van stress!
En wij gaan meestal ook wel op vakantie hoor, maar ik wil het taboe eens doorbreken dat vakantie altijd zo opgehemeld wordt alsof het pure
ontspanning is.
2. Je zou leren hoe belangrijk het is om in harmonie met de natuur te leven.
3. Je zou door de eenvoud van andere culturen overtuigd worden ook meer eenvoudig te leven en blij te zijn met wat je wél hebt.
4. Je bewondert wijsheid, rust, geluk van mensen die nog nooit hun land of zelfs maar hun regio verlaten hebben. Mensen die bijna niets bezitten, maar
volop in het leven staan.
5. Met reizen steun je ontwikkelingslanden.
6. Vakantie is ontspanning.
Het vliegverkeer is de snelst groeiende sector van CO2 uitstoot!
Als de luchtvaartsector zo blijft groeien, dan hebben alle inspanningen om huizen te isoleren en minder vlees te eten geen zin meer!
Vliegen is ook bijzonder on-democratisch, want nog maar 5% van de wereldbevolking zat ooit in een vliegtuig.
Maar vliegen blijkt helaas een vanzelfsprekenheid te zijn in onze maatschappij. Het is ook een taboe om mensen daar op aan te spreken.
Ze verwijzen dan altijd naar de politiek, industrie, bedrijven, etc die zich maar meer moeten gaan inzetten. Of ze proberen hun gedrag goed te praten
door te zeggen dat ze netjes hun afval scheiden, een dag per week geen vlees eten of vaker de fiets pakken.
Ze voelen zich dus totaal niet verantwoordelijk voor de negatieve impact die zij zelf veroorzaken. En vliegen heeft daarnaast een veel grotere impact
dan afval scheiden of besparen, vlees eten en auto rijden!
Onderstaand filmpje geeft deze impact concreet weer:
Vlieg-taks
Met een systeem van vliegtuigtaksen is dit niet het geval. Rijke mensen kunnen in dat geval naar believen blijven vliegen terwijl minder welgestelde
toeristen uit de boot vallen. Ook is er daarbij geen limiet aan het aantal vliegreizen.
Vroeger, toen mijn vriend en ik nog jong waren en geen kinderen hadden, deden we veel hike-vakanties. Tent, matje, slaapzak, pannen, voeding, kleding,
alles in een tas op de rug en wandelen.
We wandelden in de Sloveense bergen, Pyreneeën, deden de WestHighlandWay in Schotland en de BurrenWay in Ierland.
Heerlijk, wandelen in de natuur en alles wat je nodig had op de rug.
En toen kwamen er kindjes en verhuisden we naar de Ardennen. Een prachtige omgeving in onze achtertuin, geen nood meer om vakantie te gaan. En met kleine kindjes zijn daguitstapjes ook veel praktischer.
Eerder schreef ik al dat we in de vakanties vaak wandelen naar een jeugdherberg, daar
overnachten en de volgende dag weer terug wandelen. Zo hebben de kindjes een doel om ergens naar toe te wandelen en zijn ze meer gemotiveerd.
De kindjes dragen dan hun flesje water, pyama, tandenborstel in hun eigen tas op de rug.
Dat wandelen ging steeds beter, ze maakten steeds meer kilometers zonder te zeuren. En het begon bij ons en bij hen te kriebelen om (weer) te gaan hiken, een meerdaagse vakantie met tent en alles op de rug.
Eind juli besloot ik eens een tochtje in Luxemburg uit te gaan stippelen.
Mijn vriend wilde het liefste gaan wildkamperen, hij vond campings met zwembaden, speeltuinen en veel mensen op elkaar gepropt niet zo geweldig idee.
Ik houd ook van de rust, maar mij leek het voor de kindjes wel fijner als ze na een wandeltocht “beloond” werden met kinder-vertier zoals speeltuin en
zwembad/rivier.
Zandkasteel met bloemetjes versierd
Blij met de leeszaal op de camping.
Boekenkast was eerst wanorde, kon het niet laten met mijn boeken-adoratie om ze allemaal mooi netjes te zetten.
Nog gezocht naar natuur-campings, maar zo keurmerk was er in Luxemburg niet en sommige campings zagen er wel al natuurlijk uit, geen zwembad maar
rivier en zonder kinder-animatie-team.
Het werd dus een 8-daagse tocht van camping naar camping wandelen.
We kozen voor 4-persoontent, veel lichter dan 5-persoonstent. En past ook prima!
De kinderen droegen in hun tas zelf hun fles water, kleding, regenjas, regenhoes voor de tas, pet, zwemkleding en lichtgewicht handdoek.
Mijn vriend en Olaf wilden naast een wandelvakantie ook op fietsvakantie. Dus ik had voor hen een mooie fietsroute uitgestippeld van thuis naar onze eerste camping in Luxemburg. Zij gingen dus echt vanuit thuis op vakantie, ze waren zo trots!
Ik ging dan met Linde en Hugo met de auto daar heen.
Dan konden de fietsen daarna in de auto die op de camping bleef staan en vanuit die camping zou de gezamelijke wandelvakantie dan beginnen.
En daar gingen we en route, vol positieve moed!
Maar voor Hugo was het met zijn drie jaar best pittig.
Het was ook moeilijk, de afstand en tempo waren voor Linde (5) goed, Olaf (7) wilde sneller lopen, maar voor Hugo was het te ver.
Dus we besloten na twee dagen Hugo zijn spullen in onze tas erbij te proppen, zodat hij zonder rugzak hoefde te lopen. Niet dat die zo zwaar was, maar
er viel letterlijk een last van zijn schouders af. En toen ging het beter.
Linde en Hugo samen hand-in-hand
Olaf wilde daarentegen meer bagage in zijn tas. Hij wilde stoer ook zelluf zijn slaapzak en matje dragen. En hij kreeg het voor elkaar om ook zijn
slaapzak nog in zijn tas erbij te proppen. Linde wilde natuurlijk niet onderdoen en propte ook haar slaapzak in haar tas.
En volgend jaar willen ze hun eigen hike-tas, net als papa en mama, zo hoeven wij minder te dragen.
Wat een lieverds hè, want het was best pittig voor ons, mijn vriend had 18-20 kilo op zijn rug, ik 15 kilo.
Zodra Olaf en Linde konden klimmen, waren het berggeiten
en konden we ze niet meer bijhouden.
En soms als we al uren gelopen hadden of het begon te regenen, pakten we de bus naar het dorp van de camping. Ook een keer gelift met ons vijfjes en
onze tassen.
Het mocht immers wel leuk blijven, we wilden niet dat de kinderen de vakantie als afzien zouden beschouwen, want dan wilden ze nooit meer op
hike-vakantie. En we wilden juist dat ze enthousiast raakten!
We hadden al paar uur gelopen, kindjes werden moe, dus met de bus naar de camping.
Na wat eten en rusten “even” naar het meer, toen ze verderop surfers bezig zagen,
moesten ze ze dichterbij zien en zo konden ze opeens nog paar kilometer extra lopen!
Waarom zou je voor een houten bruggetje kiezen,
als je ook over rotsen kunt klauteren?
Hugo helpt met koken
Op het einde van de vakantie vroegen we aan de kindjes wat zij volgend jaar liever wilden doen: wildkamperen of campings? Olaf wilde wildkamperen,
Linde campings voor speeltuintjes, Hugo had er nog geen mening over.
Dus volgend jaar gaan we trip doen met combi van campings en wildkamperen.
Onderweg bramen en appeltjes plukken
Op een geven moment kwamen we camping waar ik echt wel heel veel geld voor plaatsje moest betalen. Ik vroeg of er geen goedkopere optie was?
“Ja, een plekje maar dan heb je geen elektriciteit.”
“Prima”
“Heb je dan geen elektriciteit nodig?”
“Nee hoor.”
We hebben tijdens acht dagen slechts enkel één keer ons fototoestel uurtje opgeladen in de douche-ruimte. Voor de rest geen elektriciteit nodig gehad.
Ik tegen Linde: “Waarom sta je hier nu opeens stil?”
Linde: “Ik ben van de stilte en de Aarde aan het genieten.”
Linde wilde wel met klooster op achtergrond op de foto…
We steken de rivier over en lopen verder op het pad naast de rivier.
Linde: “Ik loop op het water.”
Ik: “Nee, we lopen nu naast het water.”
Linde: “Maar in de Aarde zit toch water en ik loop op de Aarde, dus ik loop op het water. Dat wist jij niet hè!”
Ik: “Het is maar goed dat ik zo een slimme dochter heb.”
... Olaf wilde niet met stomme gebouwen op de foto, maar met mooie bomen...
(zijn woorden)
Olaf: “Eigenlijk hebben we niet veel nodig hè mama, een tent om te slapen, kleding, eten en water.”
Ik: “Inderdaad, we hebben heel veel dingen allemaal niet nodig.”
Even pauze.
Ik: “Misschien kun je dan na de vakantie je kamer gaan opruimen en de spullen die je niet meer nodig hebt wegdoen of weggeven.”
Olaf reageert niet, maar je hoort hem nadenken. En na de vakantie gaat hij, hij die altijd alles wil bewaren en nog geen snippertje papier wil
weggooien, spontaan zijn kamer opruimen. Yes!
... en Hugo met allebei.
Linde tegen Hugo: “Hugo doorlopen”
Hugo: “Ik doorloop hè.”
Steentje bijdragen
Want twee jaar eerder waren we ook al in de Drôme en wilden een trektocht gaan ondernemen. Maar tijdens een bergwandeling viel ik en brak ik mijn pols. Die pijn was erger dan een bevalling. Het begon toen natuurlijk ook te onweren en dus moest ik met gebroken pols, viel bijna flauw van de pijn, in het onweer, kinderen in paniek, die bergwandeling afmaken om bij de auto te geraken. Toen uur rijden over kronkelige weggetjes naar het ziekenhuis om foto's te maken. Bleek het een gecompliceerde breuk te zijn, moest ik naar ziekenhuis nog een uur verderop om te laten opereren waarbij er een stuk ijzer in mijn pols geplaatst zou worden. Die operatie kon die dag niet meer plaatsvinden, dus nacht in het ziekenhuis blijven. Mijn vriend en kinderen moesten toen in die drukke stad een hotelletje zoeken. Volgende dag geopereerd, pols in het gips en pijnstillers met opium (!) gekregen, oftewel de bergwandelingen hebben we die vakantie maar niet meer gedaan.
2018: tijdens bergwandeling gecompliceerde polsbreuk opgelopen, wachten op operatie
Maar ik wilde de angst die ik daardoor had opgelopen overwinnen en dus in 2020 een pittige berghut-tocht uitgestippeld met 1250 meter hoogteverschil!
2020: Berghut-tocht, Linde (8), Hugo (6) en Olaf (10)
Halverwege waren we echt kapot en het steilste stuk moest nog komen. We twijfelden om terug te gaan. Als ik het verhaal naderhand aan iemand vertelde,
denk je echt, wat doe je jezelf toch aan?
Maar het toffe is dat je tijdens zo een tocht dus mensen tegenkomt die allemaal dat soort wandelingen maken. Er waren locals die deze tocht op slechts
één dag naar boven én naar beneden liepen. Dan denk je, wij doen er twee dagen over.
Of een gezin met kinderen, die een meerdaagse huttentocht deden en over de stenen sprongen.
En je wordt zo aangemoedigd door die anderen dat je je grenzen wilt verleggen. En iedereen is onderweg aardig en zegt wat tegen elkaar, hoe ver het nog
is en vol lof tegen onze kinderen dat ze het knap vinden dat ze dit doen met hun eigen bepakking op de rug. En die zijn dan zo trots dat ze weer
enthousiast verder willen en rennen de volgende helling op, terwijl ik me dan met moeite ook maar weer omhoog hijs ;-)
Halverwege, je ziet steile stuk dat we nog omhoog moeten
Het was heet (35°-40°) en ik had gelezen dat de bron boven op de berg daardoor ver droog stond en je dus niet de zekerheid had dat er water was.
Oftewel veel water meenemen (zwaar!) en de eerste dag niet te veel drinken, pas als we wisten dat we ons water konden bijvullen, mochten we royaal aan
de drinkflessen lurken.
En het was corona-tijd, de tourist info had gezegd dat berghut dicht zou zijn, dus voor de zekerheid ook maar onze tent meegenomen, oftewel zware tas.
Het was zwaar, afzien, trillende benen van vermoeidheid, ik was bang op de smalle paadjes waarbij de afgrond naar beneden naast je ligt...
Maar als je dan boven komt en de hut ziet, ben je zo blij dat je het gehaald hebt, dat ik mijn angst heb overwonnen!
Die nacht heb ik niet geslapen, mijn lijf trilde de hele nacht nog na van de adrenaline.
Op de top, TROTS, we hebben het gehaald, berghut in zicht
Hugo is altijd al een kind dat gefascineerd is door hoogte, die moet in de hoogste bomen klimmen, paadjes naar boven wandelen, vragen waar de lucht
begint en dromen dat hij de wolken kan aanraken.
Toen we boven kwamen en het immense uitzicht hadden, zei Hugo (6) met tranen in zijn ogen:
"Ik had nooit gedacht ik zo hoog zou klimmen,Dan weet je waarvoor je het doet!
mijn droom om zo hoog in de lucht te zijn is uitgekomen."
Uitzicht
En wat herinner je van een vakantie, niet die dag dat je over een markt geslenterd heb of in de rivier hebt gezwommen, maar dat je grenzen, lichamelijk
en geestelijk, hebt verlegd!
En de kinderen waren zo ontzettend trots op zichzelf, dat ze een berg hadden beklommen, dat ze hun bepakking zelf droegen, dat ze in berghut hebben geslapen. Echt zo boost voor hun zelfvertrouwen, die herinnering en trots neemt niemand ze meer af!
Vorig jaar hadden we op een camping mooi ruim plekje tussen de bossen. Maar we gingen dus die berghut wandeling doen en toen we terugkwamen was ons
plekje bezet, terwijl we gevraagd hadden dat voor ons vrij te houden. Kregen we een ander plekje aangeboden tussen campers en caravans, dacht het dus
niet, ik ga echt niet op een recht afgebakend stukje met slechts paar vierkante meter tussen al dat pompeus blik zitten.
Dus hup, andere camping gezocht, waar we wel ergens vrij konden staan.
En dan is het dus wel fijn dat je door die auto de vrijheid hebt om dat te kunnen doen.
Of als het slecht weer is, dat je naar andere regio kunt trekken of eerder naar huis kunt gaan. Wat met een bus/treinreis helaas niet mogelijk is omdat
je dan tickets voor bepaalde dag hebt geboekt.
Tevens vind ik Frankrijk een prachtig en afwisselend land qua natuur, dus waarom verder weg zoeken als je zo dicht bij al zo optimaal kan genieten!
Kaartlezen is vast onderdeel van de tocht
Zo zalig om zo een prachtige hike-omgeving gewoon als achtertuin te hebben!
Dat je spontaan kan vertrekken als het mooi weer is.
Na een lange tocht, even verkoeling zoeken in de rivier
In de wintermaanden als het te koud is om te kamperen, pakken we een jeudherberg of B&B. Je kan natuurlijk ook kamperen in de winter, er zijn
genoeg bikkels die dat doen en het een sport vinden om zodra er sneeuw ligt een bivaktocht te gaan doen. Maar zo een die-hard ben ik niet ;-)
Olaf is moe en we zijn pas op een kwart van de route,
onder zie je het dorpje waar we gestart zijn

Olaf en Linde die vaak ruzie hebben, houden bij het bereiken van de top elkaars hand vast,
omdat ze samen zichzelf hebben overwonnen!
Of als je een camping kiest, pak dan de sobere campings, zonder zwembad en kinderanimatie-team. Scheelt in prijs, maar vooral als ik een dag in de
natuur heb gewandeld, kan ik die drukte van die krijs-campings echt niet aan ;-)
En check of er op de camping trekkersplekken zijn, die zijn goedkoper én zo zit je niet claustrophobisch ingeblikt tussen de caravans en campers.
Nieuw initiatief is "Welcome to my Garden", waarbij je gratis bij mensen in hun tuin mag slapen, heel tof!
Ruime plek en picknicken in de schaduw onder bomen, heerlijke locatie
Het kampeermateriaal is een aanschaf, maar dat verdien je zo terug als je vergelijkt wat een normale vakantie kost.
En je hoeft niet gelijk voor de ultieme versie te kiezen. Wij vervangen ieder jaar iets. Zo hebben we jarenlang rondgelopen met een vormeloze
hike-rugzak van dertig jaar oud van mijn vriend zijn zus. Die hebben we vorig jaar vervangen door een degelijke hike-rugzak. En dit jaar hebben we kleinere en lichtere matjes
gekocht voor de twee slaapmatjes die kapot waren.
En je kan veel kwalitatief kampeermateriaal ook 2ehands kopen!
Zo krijg je in de loop der jaren een steeds betere en lichtere uitzet.
Onze hike-hoek
Op de overloop hadden wij een verloren hoek. Daar heb ik nu stellagekasten gezet en daar als ons hike-materiaal netjes op uitgestald: tent, matjes,
slaapzakken, kookgerei en natuurlijk mijn dikke map met wandelkaarten en reisboeken. En naast die kasten hangen onze hike-tassen.
Zonde om iets waar we trots op zijn op zolder weg te stoppen. En zo zien we als de trap op/aflopen altijd ons hikemateriaal en worden we getriggerd om
er weer op uit te trekken.
Wist je dat er ook Europese fietsroutes zijn? Voor als je meer zin hebt in een fietsvakantie. Ook deze kaarten staan in mijn Kennisbank.
In mijn Boekenshop vind je prachtige boeken om je te laten inspireren voor hiketochten...
...als ook praktische reisgidsen met meerdaagse wandel/fiets-routes.
Door in mijn Boekenshop te kopen, kost jou niks extra, maar steun je onze vereniging en kan ik jou blijven inspireren. Alvast bedankt!
Natuurlijk zouden we ook met de trein of bus kunnen gaan.
Maar dan dienen we ter plekke een auto te huren om iets van de omgeving te zien.
Dan kun je ook niet veel meenemen en wij pakken altijd stapels boeken en dozen vol vegan-glutenvrij eten mee, want ik wil liever de
omgeving ontdekken dan in de winkel hangen.
Plus zijn wij met vijf, een autorit is dan veel goedkoper dan vijf maal een trein- of bus-rit.
Vaak wordt er in een auto-trein-vergelijking de prijs vergeleken voor één persoon, maar een autorit kost hetzelfde voor één persoon of vijf personen,
terwijl bij een trein- of bus-rit vervijfvoudigd dat tarief.
Dus we zouden met onze auto reizen.
Oja, leuk om te vermelden, ik ben francofiel, de kinders zijn het beu dat we altijd weer naar Frankrijk gaan, maar j'adore!
We spreken de taal, het is binnen een dag rijden bereikbaar en het is er gewoon prachtig.
Dus ik had al snel een locatie gevonden: Corsica!
We zouden met de auto naar het zuiden rijden en daar de boot pakken naar het eiland.
Hahaha, de reactie van de kinders, zo hoopten iets exotisch en eens iets anders dan Frankrijk, maar ik had al hun wensen gevonden in mijn geliefde Frankrijk.
Praktische info
Wij waren van plan in de mei-vakantie te gaan, maar door omstandigheden hebben we het verplaatst naar de herfst-vakantie.
Ik zou het niet aanraden om in de zomer te gaan, dan is het er te heet, te druk met toeristen en te duur.
We zijn veertien dagen weg geweest, min twee dagen heen en terug rijden, dus twaalf dagen op het eiland doorgebracht.
(In Wallonie duurt de herfst-vakantie twee weken.)
Titanic
Dan die boot: 9 verdiepingen en 4 restaurants, het voelde alsof ik op de Titanic was beland. Maar ja, dat liep niet goed af, dus was ook niet
bevorderend voor mijn gevoel.
De kinders vonden het gelukkig wél geweldig.
Maar ik heb niks met water en op zo een boot krijg ik claustrophobie, ik kan hier niet af, ik zit gevangen, de enige uitweg is het koude, kolkende
water.
Decadentie versus anti-kapitalisme
Die boottrips zijn ook best prijzig.
Je kan vanaf Marseille varen, maar dat was duur, er was ook een rederij die vanuit Toulon vaarde, uurtje verder
dan Marseille, maar wel goedkoper. Dus wij zijn vanuit Toulon vertrokken.
Op een boot boek je dan een cabine om in te slapen, maar die zijn echt afgrijselijk duur. Ik heb alle kleine letterjes gelezen of je verplicht was om
een cabine te boeken, maar dat was niet verplicht. En mijn vriend had gevonden dat er ook een ruimte was met stoelen waar je kon slapen. Dus dan slapen
we in een stoel.
Maar toen kwamen we op die boot en waren die stoelen ook betalend, dat stond er niet bij op de website.
We zagen ook veel mensen met matjes en slaapzakken in de gangen, trappenhuizen, vensterbanken gaan liggen. En er gingen ook mensen op de zachte banken
in die restaurants liggen.
Ik vond dat wel stoer, vooral als het allemaal zo decadent is en ze niet op hun website vertellen dat die slaapstoelen betalend zijn, dan krijg ik
helemaal zin om lekker recalcitrant anti-kapitalistisch te zijn. Dus wij hebben op een zachte bank in een restaurant geslapen, voor noppes.
We zagen dat de mensen die dit deden al ervaring hadden, zij wisten precies wat de goede plekken waren.
We hebben verrot geslapen, maar dat kwam niet alleen door die banken, vooral door de herrie van de motor van de boot plus het idee dat ik opgesloten
zat op en mijn enige uitweg het koude, kolkende water was.
Maar ik vond lekker stoer dat we niet aan die decadentie hadden meegedaan.
Geen pleidooi voor het vliegtuig
Bovenstaand relaas is echter geen pleidooi om dan maar het vliegtuig te nemen, want daarbij zit ik ook in de stress of ik de aanluiting wel haal, krijg
ik ook een claustrofobisch gevoel en kan je ook niet fatsoenlijk slapen.
zwemmen in rivier met
natuurlijke zwempoelen
Terwijl voor mij vakantie ook betekent lekker chillen en een boekje lezen.
En ik ben natuurlijk niet verplicht om al die hot-spots en must-sees te bezoeken, dat plan je zelf in, maar ik vind dan moeilijk als je op zo
hot-spot-locatie zit om die dan niet te bezoeken.
Waardoor ik de hele vakantie in dubio zit, ik wil eigenlijk wel al die mooie plekjes bezoeken, maar ik smacht ook naar rust.
Maar als we een dag rond ons huisje bleven, met een klein wandelingetje, even naar een lokaal strand, boodschappen doen, lezen, dan vond ik het zonde
dat we die hele reis hadden ondernomen en dan niet het maximale er uit haalden.
Dus wat we ook deden, het voelde de hele tijd dubbel.
Waardoor die prachtige stranden, mooie bergwandelingen, pittoreske stadjes voor mij niet meer ontspannend, maar eigenlijk alleen maar afvink-items van
de lijst waren.
En we konden niet halve dag iets bezoeken en dan 's middags chillen, want alle must-sees waren een paar uur rijden. En dan had ik nog wel bewust een
locatie gekozen waarbij we zowel de mooiste stranden als ook de bergen "dichtbij" hadden.
Geef mij maar een verlaten bergdorp waar geen bal te beleven is, behalve wandelen, marktje bezoeken en lezen, dat geeft mij veel minder stress.
Maar dat geldt natuurlijk niet enkel voor die baai, maar voor alle toeristische hot-spots.
Het is op internet altijd zo mooi, dat het in werkelijkheid eigenlijk alleen nog maar tegen kan vallen.
| |
| foto baai Rondinara op internet | foto baai Rondinara genomen door mij |
Ik haat dus autorijden.
Maar om al die hot-spots te bezoeken moesten we dus wel constant in die auto zitten.
In het dagelijks leven proberen we zo min mogelijk die auto te gebruiken.
Mijn vriend pakt de bus naar zijn werk in plaats van de auto, waardoor hij per dag anderhalf uur extra onderweg is. Waar hij van baalt, hij zou die
tijd liever bij zijn gezin of in zijn moestuin zijn, maar dat heeft hij er voor over omdat het beter is voor het milieu.
Maar dan zijn we op vakantie wel bijna dagelijks uren in die auto aan het rijden om al het natuurschoon te bezoeken?
Daar werd hij echt pissed van, hij vond zo inconsequent, dat hij thuis zoveel uren mist door die auto niet te gebruiken, terwijl we daar dan wel
constant die auto pakten en niet eens voor iets essentieels zoals werk of boodschappen, maar om een mooi strand of een bijzondere berg te bezoeken.
Daar hadden we het dan onderweg over, in die auto ;-)
Ook dit geldt natuurlijk weer niet enkel voor Corsica, natuur is altijd op afgelegen plekjes waar je vaak enkel met de auto kunt geraken.
Treinstations liggen in de stad, maar daar is geen natuur.
Dus als je naar natuur wilt, heb je een auto nodig, zo tegenstrijdig!
Het hangt natuurlijk ook af wat je definitie van natuur is ;-)
We wonen in d'Ardennen en vinden het hier al te druk, dus voor ons bestaat natuur meer uit verlaten bergregio's. En dan wordt de trein iets
gecompliceerder.
picknicken op het strand
Witte stranden en turquoise water zonder vliegtuig én zonder boot
Als ik nog eens naar een wit strand met turquoise water zou willen gaan, zou ik niet voor Corsica kiezen, maar weer een locatie in het departement Var,
daar heb je ook prachtige stranden en heb je niet het geregel, gestress en kosten van die boot, plus is niet ieder stadje of dorpje in beslag genomen
door hotels, gîtes, resto's, souvenirswinkels.
We zijn al drie keer in de Var geweest, je hebt er prachtige bergen, verlaten regio's en dus die mooie stranden.
Ik besef dat de Côte d'Azur vooral bekend staat om de toeristische en vooral mondaine plekken zoals St Tropez, Cannes, Nice, Monaco.
Maar het heeft ook andere facetten, gewoon even verder kijken dan de gangbare hot-spots.
We zijn trouwens niet in de zomer naar de Var geweest, dan is het er te heet en te druk met toeristen, we gingen in de winter om hier aan het grijze, koude, natte weer te ontsnappen ;-)
Kinders willen weer gaan hiken
Ik ben bezig de volgende vakanties te plannen en er werd in ons gezin nu unaniem gestemd voor weer
hike-vakanties!
De kinders zeiden dat ze het hebben gemist, het wandelen, in de natuur zijn in plaats van in de auto zitten, niet iedere dag een planning hoeven te
bespreken wat we gaan doen van de bucketlist maar gewoon de route volgen en het voldane gevoel na een zware tocht.
We hebben trouwens geen spijt van onze reis naar Corsica, want nu hebben we het een keertje meegemaakt. En we beseffen dat een chill-vakantie dus eigenlijk helemaal niet zo chill is, dat een hike-vakantie lichamelijk zwaarder, maar geestelijk relaxter is. En daardoor waarderen we onze hike-vakanties nu weer meer.
| uiteraard hebben we ook gewandeld op Corsica |
Je kan met een boot naar Corsica gaan:
|
|
| strand Palombaggia | strand Petit Spérone |
Maar je kan ook zonder vliegtuig én zonder boot witte stranden en turquoise water bezoeken aan de Côte d'Azur:
|
|
| strand Estagnol | strand Calanque d'en Vau |
Exclusief voor donateurs:
Ik wil van Corisica mijn twee reisgiden en drie kaarten weggeven:
De reisgidsen zijn franstalig.
De kaarten hebben een schaal van 1:75.000 en er staan wandelroutes op aangegeven.
Ben je donateur en heb je interesse in deze boekjes en kaarten? Stuur me dan een mailtje.
Nog geen donateur en wil je ook kans maken, word donateur en dan kun je ook meedoen.
Degene met de leukste en overtuigendste mail (voor 15 april), stuur ik alles toe.
Deze pagina is enkel beschikbaar voor donateurs.
Word ook donateur en krijg toegang tot 330 video's!
Deze pagina is enkel beschikbaar voor donateurs.
Word ook donateur en krijg toegang tot ruim 150 artikels!
Locatie |
||
| Natuurhuisjes | ||
![]() |
![]() |
|
| Campspace - kamperen op unieke, duurzame locaties in de natuur door heel Europa | ||
![]() |
||
Vervoer |
||
| Flixbus - internationale reizen per bus | ||
![]() |
Flixbus NL | |
| Flixbus Belgie | ||
| Treinrondreizen | ||
![]() |
![]() |
![]() |
Thuisvakanties |
||
![]() |
||
Hiken - reisverhalen |
||
| Raynor Winn | ||
![]() |
![]() |
![]() |
| Miriam Lancewood | ||
![]() |
![]() |
|
| Bart de Haas | ||
![]() |
![]() |
![]() |
| Overige auteurs | ||
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Hiken - reisverhalen - Santiago de Compostela |
||
![]() |
![]() |
![]() |
Hiken - routes - Nederland |
||
![]() |
![]() |
![]() |
Hiken - routes - Van Nederland naar Zuid-Frankrijk |
||
![]() |
![]() |
![]() |
| deel 1 | deel 2 | deel 3 |
Hiken - routes - Frankrijk |
||
![]() |
![]() |
|
Hiken - routes - Groot-Britannie |
||
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
Hiken - routes - Europa |
||
![]() |
![]() |
|
![]() |
![]() |
|
Hiken - routes - Wereld |
||
![]() |
![]() |
|
![]() |
![]() |
|
Fietsvakanties - reisverhalen |
||
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
Fietsvakanties - routes - Nederland |
||
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
||
Fietsvakanties - routes - Europa |
||
![]() |
![]() |
![]() |
Fietsvakanties - routes - Wereld |
||
![]() |
![]() |
|
Treinvakanties - Europa |
||
![]() |
![]() |
|
Treinvakanties - Wereld |
||
![]() |
![]() |
|
Je kan hier ons webwinkel-beleid lezen.
Ben je tevreden over een product uit mijn webwinkel en wil je dit vaker kopen?
Zou je dit dan telkens via mijn webwinkel willen doen? Zo blijf je ons steunen.
Staat jouw gewenste artikel of boek er niet tussen? Werkt een link niet meer?
Merci om dit door te geven: adverteren [at] greenevelien [punt] com