Welkom > Eco-mindset > Reizen

Reizen

Vakantie: ontspanning?

Ontspanning of stress?

Vakantie wordt vaak geassocieerd met ontspanning.
Maar is het wel zo ontspannend?
Ik vind dat vakantie voor veel stress zorgt:


Planning

Voorbereiding

Onderweg

Financieel

Thuiskomst

Moestuin

Milieu


Oftewel, ik vind vakantie een bron van stress!
En wij gaan meestal ook wel op vakantie hoor, maar ik wil het taboe eens doorbreken dat vakantie altijd zo opgehemeld wordt alsof het pure ontspanning is.

Voordelen thuis blijven

Ik pleit er voor dat thuisblijf-vakantie of stay-cation uit de taboe-sfeer wordt gehaald, want nu kleeft er altijd een zielig imago aan vast dat je dan geen geld hebt om op vakantie te gaan.
Het kan echter ook een bewuste keuze zijn:

Reizen heeft een hoop schijnbare voordelen:

1. Je zou meer respect leren hebben voor je medemens.


2. Je zou leren hoe belangrijk het is om in harmonie met de natuur te leven.


3. Je zou door de eenvoud van andere culturen overtuigd worden ook meer eenvoudig te leven en blij te zijn met wat je wél hebt.


4. Je bewondert wijsheid, rust, geluk van mensen die nog nooit hun land of zelfs maar hun regio verlaten hebben. Mensen die bijna niets bezitten, maar volop in het leven staan.


5. Met reizen steun je ontwikkelingslanden.


6. Vakantie is ontspanning.


Impact vliegen

Impact vliegen op ecologische voetafdruk

Een 10-daagse vliegvakantie heeft (reis, verblijf en plaatselijk vervoer) een ecologische voetafdruk van 1,8 hectare. Dat staat dus gelijk aan het eerlijk aarde-aandeel van een mens voor één jaar. Oftewel met een vakantie kun je alles verspillen, wat je ter beschikking hebt voor een heel jaar.

Het vliegverkeer is de snelst groeiende sector van CO2 uitstoot!
Als de luchtvaartsector zo blijft groeien, dan hebben alle inspanningen om huizen te isoleren en minder vlees te eten geen zin meer!

Vliegen is ook bijzonder on-democratisch, want nog maar 5% van de wereldbevolking zat ooit in een vliegtuig.

Maar vliegen blijkt helaas een vanzelfsprekenheid te zijn in onze maatschappij. Het is ook een taboe om mensen daar op aan te spreken.
Ze verwijzen dan altijd naar de politiek, industrie, bedrijven, etc die zich maar meer moeten gaan inzetten. Of ze proberen hun gedrag goed te praten door te zeggen dat ze netjes hun afval scheiden, een dag per week geen vlees eten of vaker de fiets pakken.
Ze voelen zich dus totaal niet verantwoordelijk voor de negatieve impact die zij zelf veroorzaken. En vliegen heeft daarnaast een veel grotere impact dan afval scheiden of besparen, vlees eten en auto rijden!
Onderstaand filmpje geeft deze impact concreet weer:


Oplossingen voor vliegen?

Vlieg-quota
Het invoeren van individuele vliegtuig-quota is een goede oplossing. Mensen die namelijk meer willen vliegen dan hun rechtmatige aandeel, zullen zeer dure vliegtuigkilometers moeten opkopen van mensen die ze niet gebruiken. Op deze wijze is er een herverdeling van rijk naar arm en het aantal vliegreizen is gelimiteerd.

Vlieg-taks
Met een systeem van vliegtuigtaksen is dit niet het geval. Rijke mensen kunnen in dat geval naar believen blijven vliegen terwijl minder welgestelde toeristen uit de boot vallen. Ook is er daarbij geen limiet aan het aantal vliegreizen.


Onze vakanties

Hike-vakantie met kinderen

Vroeger, toen mijn vriend en ik nog jong waren en geen kinderen hadden, deden we veel hike-vakanties. Tent, matje, slaapzak, pannen, voeding, kleding, alles in een tas op de rug en wandelen.
We wandelden in de Sloveense bergen, Pyreneeën, deden de WestHighlandWay in Schotland en de BurrenWay in Ierland.
Heerlijk, wandelen in de natuur en alles wat je nodig had op de rug.

En toen kwamen er kindjes en verhuisden we naar de Ardennen. Een prachtige omgeving in onze achtertuin, geen nood meer om vakantie te gaan. En met kleine kindjes zijn daguitstapjes ook veel praktischer.

Eerder schreef ik al dat we in de vakanties vaak wandelen naar een jeugdherberg, daar overnachten en de volgende dag weer terug wandelen. Zo hebben de kindjes een doel om ergens naar toe te wandelen en zijn ze meer gemotiveerd.
De kindjes dragen dan hun flesje water, pyama, tandenborstel in hun eigen tas op de rug.

Dat wandelen ging steeds beter, ze maakten steeds meer kilometers zonder te zeuren. En het begon bij ons en bij hen te kriebelen om (weer) te gaan hiken, een meerdaagse vakantie met tent en alles op de rug.

Eind juli besloot ik eens een tochtje in Luxemburg uit te gaan stippelen.
Mijn vriend wilde het liefste gaan wildkamperen, hij vond campings met zwembaden, speeltuinen en veel mensen op elkaar gepropt niet zo geweldig idee. Ik houd ook van de rust, maar mij leek het voor de kindjes wel fijner als ze na een wandeltocht “beloond” werden met kinder-vertier zoals speeltuin en zwembad/rivier.


Zandkasteel met bloemetjes versierd


Blij met de leeszaal op de camping.
Boekenkast was eerst wanorde, kon het niet laten met mijn boeken-adoratie om ze allemaal mooi netjes te zetten.

Nog gezocht naar natuur-campings, maar zo keurmerk was er in Luxemburg niet en sommige campings zagen er wel al natuurlijk uit, geen zwembad maar rivier en zonder kinder-animatie-team.
Het werd dus een 8-daagse tocht van camping naar camping wandelen.

Lichtgewicht kampeermateriaal

We moesten nu nog een lichtgewicht tent en slaapmatjes hebben. Ik heb alle tweedehands-sites afgezocht, maar kon helaas niets naar onze wens vinden, of te zwaar of te groot of te ver weg.
Dus bij een outdoor-winkel nieuwe lichtgewicht tent en slaapmatjes gekocht.


We kozen voor 4-persoontent, veel lichter dan 5-persoonstent. En past ook prima!

Tassen inpakken...

Leuk idee hoor, hiken met kleine kinderen, maar dat betekent dus dat én tent én vijf slaapmatjes én vijf slaapzakken bij ons op de rug moesten. Werd voor ons dus ook een uitdaging!
En als je vegan en glutenvrij eet, moet je dus heel veel eten zélf meenemen. Niet lekker makkelijk ‘s ochtends een vers brood op de camping kopen helaas.
Maar na wat proppen en duwen en chagrijn, is het toch gelukt!

De kinderen droegen in hun tas zelf hun fles water, kleding, regenjas, regenhoes voor de tas, pet, zwemkleding en lichtgewicht handdoek.

Mijn vriend en Olaf wilden naast een wandelvakantie ook op fietsvakantie. Dus ik had voor hen een mooie fietsroute uitgestippeld van thuis naar onze eerste camping in Luxemburg. Zij gingen dus echt vanuit thuis op vakantie, ze waren zo trots!

Ik ging dan met Linde en Hugo met de auto daar heen.
Dan konden de fietsen daarna in de auto die op de camping bleef staan en vanuit die camping zou de gezamelijke wandelvakantie dan beginnen.

En daar gingen we en route, vol positieve moed!
Maar voor Hugo was het met zijn drie jaar best pittig.
Het was ook moeilijk, de afstand en tempo waren voor Linde (5) goed, Olaf (7) wilde sneller lopen, maar voor Hugo was het te ver.
Dus we besloten na twee dagen Hugo zijn spullen in onze tas erbij te proppen, zodat hij zonder rugzak hoefde te lopen. Niet dat die zo zwaar was, maar er viel letterlijk een last van zijn schouders af. En toen ging het beter.


Linde en Hugo samen hand-in-hand

Olaf wilde daarentegen meer bagage in zijn tas. Hij wilde stoer ook zelluf zijn slaapzak en matje dragen. En hij kreeg het voor elkaar om ook zijn slaapzak nog in zijn tas erbij te proppen. Linde wilde natuurlijk niet onderdoen en propte ook haar slaapzak in haar tas.
En volgend jaar willen ze hun eigen hike-tas, net als papa en mama, zo hoeven wij minder te dragen.
Wat een lieverds hè, want het was best pittig voor ons, mijn vriend had 18-20 kilo op zijn rug, ik 15 kilo.


Zodra Olaf en Linde konden klimmen, waren het berggeiten
en konden we ze niet meer bijhouden.

En soms als we al uren gelopen hadden of het begon te regenen, pakten we de bus naar het dorp van de camping. Ook een keer gelift met ons vijfjes en onze tassen.
Het mocht immers wel leuk blijven, we wilden niet dat de kinderen de vakantie als afzien zouden beschouwen, want dan wilden ze nooit meer op hike-vakantie. En we wilden juist dat ze enthousiast raakten!


We hadden al paar uur gelopen, kindjes werden moe, dus met de bus naar de camping.
Na wat eten en rusten “even” naar het meer, toen ze verderop surfers bezig zagen,
moesten ze ze dichterbij zien en zo konden ze opeens nog paar kilometer extra lopen!

Blote voeten

Mijn vriend heeft trouwens bijna de hele vakantie op blote voeten gelopen. Op de rotspaadjes, op de kiezelpaadjes en met veel gewicht op zijn rug. Hij vond dat fijner.
En Linde liep ook een deel op blote voeten. Bikkels!

Trots

De kindjes waren zo trots op wat we deden. Tegen iedereen die we tegenkwamen vertelden ze dat we op hike-vakantie waren en iedere dag wandelden met alles op de rug.


Waarom zou je voor een houten bruggetje kiezen,
als je ook over rotsen kunt klauteren?

Campings

Mijn vriend had gelijk, campings zijn niet aan ons besteed. Jeetje wat een drukte en herrie daar. Thuis hebben we megatuin met rust en daar heb je klein grasplekje met overal luidruchtige buren. En duur, ik had vantevoren niet gekeken naar de prijzen, dacht stukje gras en wc, dat zal niet veel kosten. Wel dus!
Onderweg kwamen we ook wildkampeerders tegen, die in de rust aan de rivier boek zaten te lezen. Zalig!


Hugo helpt met koken

Op het einde van de vakantie vroegen we aan de kindjes wat zij volgend jaar liever wilden doen: wildkamperen of campings? Olaf wilde wildkamperen, Linde campings voor speeltuintjes, Hugo had er nog geen mening over.
Dus volgend jaar gaan we trip doen met combi van campings en wildkamperen.

Off-grid en off-line

Vond het heerlijk om ruim week lang off-line te zijn (immers geen smartphone), geen mails, geen website-to-do-dingen, tijd voor mijn gezin in de natuur, zalig!


Onderweg bramen en appeltjes plukken

Op een geven moment kwamen we camping waar ik echt wel heel veel geld voor plaatsje moest betalen. Ik vroeg of er geen goedkopere optie was?
“Ja, een plekje maar dan heb je geen elektriciteit.”
“Prima”
“Heb je dan geen elektriciteit nodig?”
“Nee hoor.”
We hebben tijdens acht dagen slechts enkel één keer ons fototoestel uurtje opgeladen in de douche-ruimte. Voor de rest geen elektriciteit nodig gehad.

Minimalistisch reizen

Zalig om ruim een week zo minimalistisch te leven. Beseffen met hoe weinig je toe kunt komen.
En ook wel grappig om te zien dat sommigen halve dag bezig waren om grote tent of caravan met voortent(en) op te zetten en alles in te richten. Terwijl wij telkens in kwartier klaar waren, als je niet veel bij je hebt, heb je ook niet veel tijd nodig om uit of in te pakken.

Prachtige quotes

Tijdens de vakantie werden er mooie uitspraken gedaan die ik jullie niet wil onthouden!

Ik tegen Linde: “Waarom sta je hier nu opeens stil?”
Linde: “Ik ben van de stilte en de Aarde aan het genieten.”


Linde wilde wel met klooster op achtergrond op de foto…

We steken de rivier over en lopen verder op het pad naast de rivier.
Linde: “Ik loop op het water.”
Ik: “Nee, we lopen nu naast het water.”
Linde: “Maar in de Aarde zit toch water en ik loop op de Aarde, dus ik loop op het water. Dat wist jij niet hè!”
Ik: “Het is maar goed dat ik zo een slimme dochter heb.”


... Olaf wilde niet met stomme gebouwen op de foto, maar met mooie bomen...
(zijn woorden)

Olaf: “Eigenlijk hebben we niet veel nodig hè mama, een tent om te slapen, kleding, eten en water.”
Ik: “Inderdaad, we hebben heel veel dingen allemaal niet nodig.”
Even pauze.
Ik: “Misschien kun je dan na de vakantie je kamer gaan opruimen en de spullen die je niet meer nodig hebt wegdoen of weggeven.”
Olaf reageert niet, maar je hoort hem nadenken. En na de vakantie gaat hij, hij die altijd alles wil bewaren en nog geen snippertje papier wil weggooien, spontaan zijn kamer opruimen. Yes!


... en Hugo met allebei.

Linde tegen Hugo: “Hugo doorlopen”
Hugo: “Ik doorloop hè.”

Steentje bijdragen aan essentiele wereld

Tof een week back to basics te leven, enkel met datgene wat je werkelijk nodig hebt, hele dagen buiten in de natuur en omringd door hen die je het meest dierbaar zijn.
We hopen dat we onze kinderen deze vakantie hebben kunnen meegeven dat dat essentieel in het leven is. En dat zij op hun beurt zo hun steentje kunnen bijdragen aan een meer essentiele wereld!


Steentje bijdragen


Hiken, berghutten & wildkamperen

Een aantal jaar geleden deden we onze eerste hike-vakantie en sindsdien zijn we verkocht. We trekken er vaak op uit. Hier in de Ardennen gaan we regelmatig een weekendje wildkamperen. En in de zomer lopen we in ons geliefde Frankrijk naar berghutten.


Berghut-tocht

In de zomer van 2020 hebben we in de Drôme echt een prachtige berghut-tocht gedaan.
We begonnen op 514 meter en we sliepen op 1774 meter in een berghut.
We hebben dus op één dag meer dan 1250 meter geklommen!
Dat was echt zwaar, lichamelijk, maar ook geestelijk, vooral voor mij.

Want twee jaar eerder waren we ook al in de Drôme en wilden een trektocht gaan ondernemen. Maar tijdens een bergwandeling viel ik en brak ik mijn pols. Die pijn was erger dan een bevalling. Het begon toen natuurlijk ook te onweren en dus moest ik met gebroken pols, viel bijna flauw van de pijn, in het onweer, kinderen in paniek, die bergwandeling afmaken om bij de auto te geraken. Toen uur rijden over kronkelige weggetjes naar het ziekenhuis om foto's te maken. Bleek het een gecompliceerde breuk te zijn, moest ik naar ziekenhuis nog een uur verderop om te laten opereren waarbij er een stuk ijzer in mijn pols geplaatst zou worden. Die operatie kon die dag niet meer plaatsvinden, dus nacht in het ziekenhuis blijven. Mijn vriend en kinderen moesten toen in die drukke stad een hotelletje zoeken. Volgende dag geopereerd, pols in het gips en pijnstillers met opium (!) gekregen, oftewel de bergwandelingen hebben we die vakantie maar niet meer gedaan.


2018: tijdens bergwandeling gecompliceerde polsbreuk opgelopen, wachten op operatie


Maar ik wilde de angst die ik daardoor had opgelopen overwinnen en dus in 2020 een pittige berghut-tocht uitgestippeld met 1250 meter hoogteverschil!


2020: Berghut-tocht, Linde (8), Hugo (6) en Olaf (10)


Halverwege waren we echt kapot en het steilste stuk moest nog komen. We twijfelden om terug te gaan. Als ik het verhaal naderhand aan iemand vertelde, denk je echt, wat doe je jezelf toch aan?
Maar het toffe is dat je tijdens zo een tocht dus mensen tegenkomt die allemaal dat soort wandelingen maken. Er waren locals die deze tocht op slechts één dag naar boven én naar beneden liepen. Dan denk je, wij doen er twee dagen over.
Of een gezin met kinderen, die een meerdaagse huttentocht deden en over de stenen sprongen.
En je wordt zo aangemoedigd door die anderen dat je je grenzen wilt verleggen. En iedereen is onderweg aardig en zegt wat tegen elkaar, hoe ver het nog is en vol lof tegen onze kinderen dat ze het knap vinden dat ze dit doen met hun eigen bepakking op de rug. En die zijn dan zo trots dat ze weer enthousiast verder willen en rennen de volgende helling op, terwijl ik me dan met moeite ook maar weer omhoog hijs ;-)


Halverwege, je ziet steile stuk dat we nog omhoog moeten


Het was heet (35°-40°) en ik had gelezen dat de bron boven op de berg daardoor ver droog stond en je dus niet de zekerheid had dat er water was.
Oftewel veel water meenemen (zwaar!) en de eerste dag niet te veel drinken, pas als we wisten dat we ons water konden bijvullen, mochten we royaal aan de drinkflessen lurken.
En het was corona-tijd, de tourist info had gezegd dat berghut dicht zou zijn, dus voor de zekerheid ook maar onze tent meegenomen, oftewel zware tas.

Het was zwaar, afzien, trillende benen van vermoeidheid, ik was bang op de smalle paadjes waarbij de afgrond naar beneden naast je ligt...
Maar als je dan boven komt en de hut ziet, ben je zo blij dat je het gehaald hebt, dat ik mijn angst heb overwonnen!
Die nacht heb ik niet geslapen, mijn lijf trilde de hele nacht nog na van de adrenaline.


Op de top, TROTS, we hebben het gehaald, berghut in zicht


Hugo is altijd al een kind dat gefascineerd is door hoogte, die moet in de hoogste bomen klimmen, paadjes naar boven wandelen, vragen waar de lucht begint en dromen dat hij de wolken kan aanraken.
Toen we boven kwamen en het immense uitzicht hadden, zei Hugo (6) met tranen in zijn ogen:

"Ik had nooit gedacht ik zo hoog zou klimmen,
mijn droom om zo hoog in de lucht te zijn is uitgekomen."
Dan weet je waarvoor je het doet!


Uitzicht


En wat herinner je van een vakantie, niet die dag dat je over een markt geslenterd heb of in de rivier hebt gezwommen, maar dat je grenzen, lichamelijk en geestelijk, hebt verlegd!

En de kinderen waren zo ontzettend trots op zichzelf, dat ze een berg hadden beklommen, dat ze hun bepakking zelf droegen, dat ze in berghut hebben geslapen. Echt zo boost voor hun zelfvertrouwen, die herinnering en trots neemt niemand ze meer af!

Vive la France

Soms hebben we ook wel zin om naar Oost-Europa te gaan, andere cultuur en meer ruige natuur. Maar ik haat autorijden. En met de trein of bus zie ik eerlijk gezegd niet zitten, want dan moet je je zo vastleggen. Ik wil de vrijheid hebben om spullen te pakken en weer verder te trekken.

Vorig jaar hadden we op een camping mooi ruim plekje tussen de bossen. Maar we gingen dus die berghut wandeling doen en toen we terugkwamen was ons plekje bezet, terwijl we gevraagd hadden dat voor ons vrij te houden. Kregen we een ander plekje aangeboden tussen campers en caravans, dacht het dus niet, ik ga echt niet op een recht afgebakend stukje met slechts paar vierkante meter tussen al dat pompeus blik zitten.
Dus hup, andere camping gezocht, waar we wel ergens vrij konden staan.
En dan is het dus wel fijn dat je door die auto de vrijheid hebt om dat te kunnen doen.
Of als het slecht weer is, dat je naar andere regio kunt trekken of eerder naar huis kunt gaan. Wat met een bus/treinreis helaas niet mogelijk is omdat je dan tickets voor bepaalde dag hebt geboekt.

Tevens vind ik Frankrijk een prachtig en afwisselend land qua natuur, dus waarom verder weg zoeken als je zo dicht bij al zo optimaal kan genieten!

Wildkamperen in de Ardennen

Wij wonen in de prachtige Ardennen, dus we gaan regelmatig hier lekker een weekend hiken.
Wildkamperen mag in Belgie officieel niet, maar er zijn hier bivak-zones waar je wel legaal mag wildkamperen.
Ik heb een hele map met kaarten en dan stippel ik een mooie wandeltocht uit.


Kaartlezen is vast onderdeel van de tocht


Zo zalig om zo een prachtige hike-omgeving gewoon als achtertuin te hebben!
Dat je spontaan kan vertrekken als het mooi weer is.


Na een lange tocht, even verkoeling zoeken in de rivier


In de wintermaanden als het te koud is om te kamperen, pakken we een jeudherberg of B&B. Je kan natuurlijk ook kamperen in de winter, er zijn genoeg bikkels die dat doen en het een sport vinden om zodra er sneeuw ligt een bivaktocht te gaan doen. Maar zo een die-hard ben ik niet ;-)


Voordelen hiken

1. Hiken is ultieme natuurervaring

Door de natuur wandelen, in tent slapen, afhankelijk zijn van de weersomstandigheden, je bent zo één met de natuur, zo zalig.
Soms is het ook niet zo zalig hoor, als het dagen regent, al je kleding is nat, je slaapzak is klam, maar dan kan je zo intens blij zijn als het een dag niet regent of als warempel de zon gaat schijnen.

2. Hiken is goed voor relatie/gezin

Tijdens het hiken heb je eindelijk tijd voor elkaar, want geen afleiding van werk, school, dagelijkse beslommeringen. En dus momenten van samenzijn.
Maar hiken is soms ook afzien, die ochtend is die chagerijnig, dat moment is die het lopen beu, op het einde van de middag wordt voor de een de tas te zwaar, dat kind klaagt over dat de voetjes moe zijn, de onvermijdelijke vraag "hoe ver is het nog?", als het dagen regent piekert mama of ze nog wel genoeg droge sokken voor allemaal heeft en als de zon schijnt of ze niet verbranden en genoeg drinken.
En elkaar dan dan door die moeilijke momenten heen helpen, schept een band!


Olaf is moe en we zijn pas op een kwart van de route,
onder zie je het dorpje waar we gestart zijn


Olaf en Linde die vaak ruzie hebben, houden bij het bereiken van de top elkaars hand vast,
omdat ze samen zichzelf hebben overwonnen!

3. Hiken is minimaliseren

Hiken is dé ultieme uitdaging in minimaliseren!
Tijdens iedere tocht maak ik dan ook een lijst wat we de volgende keer niet meer mee hoeven te nemen.
Want alles wat je niet mee neemt, scheelt aan gewicht om te dragen.
Plus dat je rugzak ook geen bende is.

4. Hiken is goedkoop vakantie vieren

Een hikevakantie is goedkoop, je hebt immers niet veel nodig, je hoeft geen duur huisje of caravan te boeken.
Kies voor wildkampeerplekken, als dat in dat land toegestaan is.

Of als je een camping kiest, pak dan de sobere campings, zonder zwembad en kinderanimatie-team. Scheelt in prijs, maar vooral als ik een dag in de natuur heb gewandeld, kan ik die drukte van die krijs-campings echt niet aan ;-)
En check of er op de camping trekkersplekken zijn, die zijn goedkoper én zo zit je niet claustrophobisch ingeblikt tussen de caravans en campers.

Nieuw initiatief is "Welcome to my Garden", waarbij je gratis bij mensen in hun tuin mag slapen, heel tof!


Ruime plek en picknicken in de schaduw onder bomen, heerlijke locatie


Het kampeermateriaal is een aanschaf, maar dat verdien je zo terug als je vergelijkt wat een normale vakantie kost.
En je hoeft niet gelijk voor de ultieme versie te kiezen. Wij vervangen ieder jaar iets. Zo hebben we jarenlang rondgelopen met een vormeloze hike-rugzak van dertig jaar oud van mijn vriend zijn zus. Die hebben we vorig jaar vervangen door een degelijke hike-rugzak. En dit jaar hebben we kleinere en lichtere matjes gekocht voor de twee slaapmatjes die kapot waren.
En je kan veel kwalitatief kampeermateriaal ook 2ehands kopen!
Zo krijg je in de loop der jaren een steeds betere en lichtere uitzet.


Onze hike-hoek


Op de overloop hadden wij een verloren hoek. Daar heb ik nu stellagekasten gezet en daar als ons hike-materiaal netjes op uitgestald: tent, matjes, slaapzakken, kookgerei en natuurlijk mijn dikke map met wandelkaarten en reisboeken. En naast die kasten hangen onze hike-tassen.
Zonde om iets waar we trots op zijn op zolder weg te stoppen. En zo zien we als de trap op/aflopen altijd ons hikemateriaal en worden we getriggerd om er weer op uit te trekken.

Ook zin om te gaan hiken?

In mijn Kennisbank vind je kaarten van LangeAfstandsWandelingen.

Wist je dat er ook Europese fietsroutes zijn? Voor als je meer zin hebt in een fietsvakantie. Ook deze kaarten staan in mijn Kennisbank.




In mijn Boekenshop vind je prachtige boeken om je te laten inspireren voor hiketochten...

...als ook praktische reisgidsen met meerdaagse wandel/fiets-routes.

Door in mijn Boekenshop te kopen, kost jou niks extra, maar steun je onze vereniging en kan ik jou blijven inspireren. Alvast bedankt!


Vakantie met witte stranden en turquoise water,
zonder vliegtuig

Onze pubers wilden wel eens wat anders dan een afgepeigerde hike-vakantie ;-)
Ze wilden witte stranden en turquoise water.
Maar ik wilde natuurlijk niet vliegen.
Dus ik zocht en ik vond!

Locatie

Ik stond dus voor een uitdaging!
Want de kinders wilden witte stranden en turquoise water.
Maar ik wil niet vliegen en een nog grotere beperking: ik haat autorijden.
En daarmee bedoel ik ook in de auto zitten.
Meestal zeggen ze dat een vakantierit niet leuk is vanwege de jengelende kinderen op de achterbank.
Nou, bij ons is een autorit niet bepaald gezellig omdat ik dan mega-chagrijnig ben.
Een rit langer dan een dag, dus met overnachting, trek ik al helemaal niet, twee dagen in dat blik heen en twee dagen terug, dat noem ik geen vakantie meer maar een marteling, dan blijf ik liever thuis.
Daarmee vielen veel prachtige locaties dus al af, zoals Kroatie, Griekenland en Albanie.

Natuurlijk zouden we ook met de trein of bus kunnen gaan.
Maar dan dienen we ter plekke een auto te huren om iets van de omgeving te zien.
Dan kun je ook niet veel meenemen en wij pakken altijd stapels boeken en dozen vol vegan-glutenvrij eten mee, want ik wil liever de omgeving ontdekken dan in de winkel hangen.
Plus zijn wij met vijf, een autorit is dan veel goedkoper dan vijf maal een trein- of bus-rit.
Vaak wordt er in een auto-trein-vergelijking de prijs vergeleken voor één persoon, maar een autorit kost hetzelfde voor één persoon of vijf personen, terwijl bij een trein- of bus-rit vervijfvoudigd dat tarief.
Dus we zouden met onze auto reizen.

Oja, leuk om te vermelden, ik ben francofiel, de kinders zijn het beu dat we altijd weer naar Frankrijk gaan, maar j'adore!
We spreken de taal, het is binnen een dag rijden bereikbaar en het is er gewoon prachtig.
Dus ik had al snel een locatie gevonden: Corsica!
We zouden met de auto naar het zuiden rijden en daar de boot pakken naar het eiland.

Hahaha, de reactie van de kinders, zo hoopten iets exotisch en eens iets anders dan Frankrijk, maar ik had al hun wensen gevonden in mijn geliefde Frankrijk.


Praktische info
Wij waren van plan in de mei-vakantie te gaan, maar door omstandigheden hebben we het verplaatst naar de herfst-vakantie.
Ik zou het niet aanraden om in de zomer te gaan, dan is het er te heet, te druk met toeristen en te duur.

We zijn veertien dagen weg geweest, min twee dagen heen en terug rijden, dus twaalf dagen op het eiland doorgebracht.
(In Wallonie duurt de herfst-vakantie twee weken.)

Boot is niks voor mij

Gebonden aan tijdstip
We moesten tien uur rijden tot de haven.
Mijn vriend is altijd zen, ik iets minder, hahaha ;-)
Dus mijn vriend zegt dan: tien uur rijden, plus half uurtje extra, mocht er iets tegenzitten.
Mijn reactie: "Wattt? We moeten onderweg rustpauzes houden, benen strekken, plassen, eten, tanken. Misschien komen we in een file terecht? Dan missen we dus wel die boot hè!"
Het was dus al lekker gezellig en we waren nog niets eens vertrokkken.... pfoeh.
Ik vind dat dus niks, dat je aan een tijdstip bent gebonden, heel onderweg zit ik dan in de stress of we de aansluiting met die boot wel halen.


Titanic
Dan die boot: 9 verdiepingen en 4 restaurants, het voelde alsof ik op de Titanic was beland. Maar ja, dat liep niet goed af, dus was ook niet bevorderend voor mijn gevoel.
De kinders vonden het gelukkig wél geweldig.
Maar ik heb niks met water en op zo een boot krijg ik claustrophobie, ik kan hier niet af, ik zit gevangen, de enige uitweg is het koude, kolkende water.


Decadentie versus anti-kapitalisme
Die boottrips zijn ook best prijzig.
Je kan vanaf Marseille varen, maar dat was duur, er was ook een rederij die vanuit Toulon vaarde, uurtje verder dan Marseille, maar wel goedkoper. Dus wij zijn vanuit Toulon vertrokken.
Op een boot boek je dan een cabine om in te slapen, maar die zijn echt afgrijselijk duur. Ik heb alle kleine letterjes gelezen of je verplicht was om een cabine te boeken, maar dat was niet verplicht. En mijn vriend had gevonden dat er ook een ruimte was met stoelen waar je kon slapen. Dus dan slapen we in een stoel.
Maar toen kwamen we op die boot en waren die stoelen ook betalend, dat stond er niet bij op de website.
We zagen ook veel mensen met matjes en slaapzakken in de gangen, trappenhuizen, vensterbanken gaan liggen. En er gingen ook mensen op de zachte banken in die restaurants liggen.
Ik vond dat wel stoer, vooral als het allemaal zo decadent is en ze niet op hun website vertellen dat die slaapstoelen betalend zijn, dan krijg ik helemaal zin om lekker recalcitrant anti-kapitalistisch te zijn. Dus wij hebben op een zachte bank in een restaurant geslapen, voor noppes.
We zagen dat de mensen die dit deden al ervaring hadden, zij wisten precies wat de goede plekken waren.
We hebben verrot geslapen, maar dat kwam niet alleen door die banken, vooral door de herrie van de motor van de boot plus het idee dat ik opgesloten zat op en mijn enige uitweg het koude, kolkende water was.
Maar ik vond lekker stoer dat we niet aan die decadentie hadden meegedaan.


Geen pleidooi voor het vliegtuig
Bovenstaand relaas is echter geen pleidooi om dan maar het vliegtuig te nemen, want daarbij zit ik ook in de stress of ik de aanluiting wel haal, krijg ik ook een claustrofobisch gevoel en kan je ook niet fatsoenlijk slapen.

Bucket-list

Corsica staat bekend om zijn prachtige stranden, mooie bergen en pittoreske stadjes.
Dus toen ik die reis ging voorbereiden kreeg ik echt het gevoel: dat moeten we zien, dit strand is prachtig, die wandeling is een aanrader, dat stadje is gezellig.
En de mensen uit het dorp raadden ook nog dat dorpje aan wat zooo prachtig was en de buren dat strand dat heerlijk verlaten was en de baas van mijn vriend die rivier met natuurlijke zwempoelen.
Waardoor heel de vakantie volgepland raakte met to-do's...


zwemmen in rivier met
natuurlijke zwempoelen


Terwijl voor mij vakantie ook betekent lekker chillen en een boekje lezen.
En ik ben natuurlijk niet verplicht om al die hot-spots en must-sees te bezoeken, dat plan je zelf in, maar ik vind dan moeilijk als je op zo hot-spot-locatie zit om die dan niet te bezoeken.
Waardoor ik de hele vakantie in dubio zit, ik wil eigenlijk wel al die mooie plekjes bezoeken, maar ik smacht ook naar rust.
Maar als we een dag rond ons huisje bleven, met een klein wandelingetje, even naar een lokaal strand, boodschappen doen, lezen, dan vond ik het zonde dat we die hele reis hadden ondernomen en dan niet het maximale er uit haalden.
Dus wat we ook deden, het voelde de hele tijd dubbel.
Waardoor die prachtige stranden, mooie bergwandelingen, pittoreske stadjes voor mij niet meer ontspannend, maar eigenlijk alleen maar afvink-items van de lijst waren.

En we konden niet halve dag iets bezoeken en dan 's middags chillen, want alle must-sees waren een paar uur rijden. En dan had ik nog wel bewust een locatie gekozen waarbij we zowel de mooiste stranden als ook de bergen "dichtbij" hadden.

Geef mij maar een verlaten bergdorp waar geen bal te beleven is, behalve wandelen, marktje bezoeken en lezen, dat geeft mij veel minder stress.

Nooit zo mooi als op de foto's

Dan rijd je naar een must-see prachtige baai, maar dat is een uur over een hobbelige zandweg vol kuilen, waarbij je afvraagt of die auto hier heelhuids uitkomt en als dat niet het geval is of er dan op dit verlaten onbegaanbare zandpad ooit een wegenwacht komt opdraven?
En het pad is zo smal dat je er niet aan wilt denken (wat je daardoor dus juist wel doet), wat als je hier een auto of nog erger een camper/mobilhome tegenkomt, wie stort er dan de afgrond in?
En dan kom je na een halve hartaanval na die rit aan bij die mooie baai, waarvan je op internet prachtige foto's hebt gezien.
Maar dat zijn foto's bij ideaal weer en vanuit de juiste hoek zijn genomen.
Dus in de realiteit valt het dan tegen in verhouding tot die foto's die je hebt gezien.
Dat vind ik dan zo afknapper.
En dan moet je die helse tocht weer terug rijden...

Maar dat geldt natuurlijk niet enkel voor die baai, maar voor alle toeristische hot-spots.
Het is op internet altijd zo mooi, dat het in werkelijkheid eigenlijk alleen nog maar tegen kan vallen.

foto baai Rondinara op internet foto baai Rondinara genomen door mij

Natuur enkel met auto bereikbaar

Corsica heeft prachtige natuur, maar om op die mooie plekken te geraken heb je wel een auto nodig.
En het is er bergachtig, dat betekent dus overal slingerweggetjes. De afstanden worden daarom ook niet in kilometers aangegeven, maar in uren.

Ik haat dus autorijden.
Maar om al die hot-spots te bezoeken moesten we dus wel constant in die auto zitten.

In het dagelijks leven proberen we zo min mogelijk die auto te gebruiken.
Mijn vriend pakt de bus naar zijn werk in plaats van de auto, waardoor hij per dag anderhalf uur extra onderweg is. Waar hij van baalt, hij zou die tijd liever bij zijn gezin of in zijn moestuin zijn, maar dat heeft hij er voor over omdat het beter is voor het milieu.
Maar dan zijn we op vakantie wel bijna dagelijks uren in die auto aan het rijden om al het natuurschoon te bezoeken?
Daar werd hij echt pissed van, hij vond zo inconsequent, dat hij thuis zoveel uren mist door die auto niet te gebruiken, terwijl we daar dan wel constant die auto pakten en niet eens voor iets essentieels zoals werk of boodschappen, maar om een mooi strand of een bijzondere berg te bezoeken.
Daar hadden we het dan onderweg over, in die auto ;-)

Ook dit geldt natuurlijk weer niet enkel voor Corsica, natuur is altijd op afgelegen plekjes waar je vaak enkel met de auto kunt geraken.
Treinstations liggen in de stad, maar daar is geen natuur.
Dus als je naar natuur wilt, heb je een auto nodig, zo tegenstrijdig!

Het hangt natuurlijk ook af wat je definitie van natuur is ;-)
We wonen in d'Ardennen en vinden het hier al te druk, dus voor ons bestaat natuur meer uit verlaten bergregio's. En dan wordt de trein iets gecompliceerder.

Te toeristisch

Corsica leeft van de toeristen, dat betekent dat je overal hotels, gîtes, b&b's, restaurants en oneindig veel souvernirswinkels ziet.
Ik vind daar echt geen bal aan.
Ik voelde me net een melkkoe waarvan ze de geldbuidel probeerden uit te melken.

Vakantie is zo duur als je het zelf maakt

Een koppel uit ons dorp was al acht keer naar Corsica geweest, dus we waren bij hen op bezoek gegaan om info en tips te vragen.
Ze herhaalden meerdere keren dat een vakantie naar Corsica zo duur was, maar zij sliepen in hotels, aten in restaurants, dronken op terrasjes en hadden op de boot een cabine mét raampje (= extra duur) geboekt.
Wij huurden een simpel huisje, kookten zelf of kochten ingredienten voor een picknick, dronken water uit onze drinkfles en sliepen op de boot gratis.
Corsica staat bekend als een "elitair" vakantie-oord, maar je hoeft natuurlijk niet al aan die poespas mee te doen.
Het is net zo duur als je het zelf maakt, net zoals in het dagelijkse leven!


picknicken op het strand

Persoonlijke conclusie

Een dergelijke vakantie is dus niets voor ons: te toeristisch, teveel geplan en teveel auto.
Dat ligt trouwens niet aan de locatie Corsica, dat geldt voor ons gewoon in het algemeen voor dit soort type vakanties, waarbij de invulling meer een bucket-list is met hot-spots, must-sees en er ook een relax-dag ingepland wordt waarop je (oh ironie) dan moet ontspannnen...


Witte stranden en turquoise water zonder vliegtuig én zonder boot
Als ik nog eens naar een wit strand met turquoise water zou willen gaan, zou ik niet voor Corsica kiezen, maar weer een locatie in het departement Var, daar heb je ook prachtige stranden en heb je niet het geregel, gestress en kosten van die boot, plus is niet ieder stadje of dorpje in beslag genomen door hotels, gîtes, resto's, souvenirswinkels.
We zijn al drie keer in de Var geweest, je hebt er prachtige bergen, verlaten regio's en dus die mooie stranden.
Ik besef dat de Côte d'Azur vooral bekend staat om de toeristische en vooral mondaine plekken zoals St Tropez, Cannes, Nice, Monaco.
Maar het heeft ook andere facetten, gewoon even verder kijken dan de gangbare hot-spots.

We zijn trouwens niet in de zomer naar de Var geweest, dan is het er te heet en te druk met toeristen, we gingen in de winter om hier aan het grijze, koude, natte weer te ontsnappen ;-)


Kinders willen weer gaan hiken
Ik ben bezig de volgende vakanties te plannen en er werd in ons gezin nu unaniem gestemd voor weer hike-vakanties!
De kinders zeiden dat ze het hebben gemist, het wandelen, in de natuur zijn in plaats van in de auto zitten, niet iedere dag een planning hoeven te bespreken wat we gaan doen van de bucketlist maar gewoon de route volgen en het voldane gevoel na een zware tocht.

We hebben trouwens geen spijt van onze reis naar Corsica, want nu hebben we het een keertje meegemaakt. En we beseffen dat een chill-vakantie dus eigenlijk helemaal niet zo chill is, dat een hike-vakantie lichamelijk zwaarder, maar geestelijk relaxter is. En daardoor waarderen we onze hike-vakanties nu weer meer.

uiteraard hebben we ook gewandeld
op Corsica

Ecologische conclusie

Het is dus prima mogelijk om zonder vliegtuig naar een vakantie-oord te gaan met witte stranden en turquoise water.
Je hoeft daarvoor geen reis naar Thailand te boeken, het kan gewoon in buurland Frankrijk!

Je kan met een boot naar Corsica gaan:

strand Palombaggia strand Petit Spérone


Maar je kan ook zonder vliegtuig én zonder boot witte stranden en turquoise water bezoeken aan de Côte d'Azur:

strand Estagnol strand Calanque d'en Vau

Give-away: reisgidsen en kaarten

Ik hou van papieren kaarten met wandelroutes en reisgidsen met wandeltochten.
Ik spreid die kaarten dan uit op de vloer en ga met mijn boekjes dan mooie routes uitstippelen, zalig!

Exclusief voor donateurs:
Ik wil van Corisica mijn twee reisgiden en drie kaarten weggeven:

De reisgidsen zijn franstalig.
De kaarten hebben een schaal van 1:75.000 en er staan wandelroutes op aangegeven.

Ben je donateur en heb je interesse in deze boekjes en kaarten? Stuur me dan een mailtje.
Nog geen donateur en wil je ook kans maken, word donateur en dan kun je ook meedoen.
Degene met de leukste en overtuigendste mail (voor 15 april), stuur ik alles toe.

Meer inspiratie

Blogs over reizen:

Vakantie
No Impact Week - dag 3: vervoer
Vakantie (ont)spanning?
Eenvoud in de Pyreneeën
Opgeruimde leesvakantie
Verwachtingen 2014
Ver-kantie of stay-cation
Staar voor je uit vakantie
Vakantie 2.0
Hike-vakantie met kinderen
Onze vakanties: hiken, berghutten en wildkamperen


Films & documentaires

Inspirerende filmpjes en documentaires over dit onderwerp (en alle andere onderwerpen)
kun je bekijken op mijn Films & docs-pagina.

Deze pagina is enkel beschikbaar voor donateurs.
Word ook donateur en krijg toegang tot 330 video's!

Kennisbank

Artikels, achtergrondinformatie, bronnen over dit onderwerp (en alle andere onderwerpen)
kun je raadplegen in mijn Kennisbank.

Deze pagina is enkel beschikbaar voor donateurs.
Word ook donateur en krijg toegang tot ruim 150 artikels!

Eco-shop

Locatie

Natuurhuisjes


Campspace - kamperen op unieke, duurzame locaties in de natuur door heel Europa



Vervoer

Flixbus - internationale reizen per bus
Flixbus NL
Flixbus Belgie

Treinrondreizen

Boeken

Thuisblijven
- Thuisvakanties


Hiken
- reisverhalen
- routes

Fietsvakanties
- reisverhalen
- routes


Treinvakanties
- Europa
- Wereld


Thuisvakanties




Hiken - reisverhalen

Raynor Winn

Miriam Lancewood


Bart de Haas

Overige auteurs



Hiken - reisverhalen - Santiago de Compostela


Hiken - routes - Nederland


Hiken - routes - Van Nederland naar Zuid-Frankrijk

deel 1 deel 2 deel 3

Hiken - routes - Frankrijk



Hiken - routes - Groot-Britannie




Hiken - routes - Europa





Hiken - routes - Wereld




Fietsvakanties - reisverhalen





Fietsvakanties - routes - Nederland






Fietsvakanties - routes - Europa


Fietsvakanties - routes - Wereld



Treinvakanties - Europa



Treinvakanties - Wereld



Op deze pagina word je met een link verwezen naar een webwinkel die dit product of boek verkoopt. En daarbij krijgt onze vereniging een percentage van de opbrengst, zonder dat het jou extra geld kost. Op deze manier steun je de vereniging Green Evelien. Bedankt!

Je kan hier ons webwinkel-beleid lezen.

Ben je tevreden over een product uit mijn webwinkel en wil je dit vaker kopen?
Zou je dit dan telkens via mijn webwinkel willen doen? Zo blijf je ons steunen.

Staat jouw gewenste artikel of boek er niet tussen? Werkt een link niet meer?
Merci om dit door te geven: adverteren [at] greenevelien [punt] com