{"id":5768,"date":"2013-07-14T07:58:51","date_gmt":"2013-07-14T06:58:51","guid":{"rendered":"http:\/\/wordpress.bespaarenergie.com\/?p=5768"},"modified":"2023-07-23T16:42:40","modified_gmt":"2023-07-23T15:42:40","slug":"opgeruimde-leesvakantie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/opgeruimde-leesvakantie","title":{"rendered":"Opgeruimde leesvakantie"},"content":{"rendered":"

\"\"
\nZomervakantie heerlijk! En in de zomervakantie ga je natuurlijk ook op vakantie. Wij waren ook al druk aan het plannen.
\nWanneer gaan we?
\nIn een huisje of voor de eerste keer met de kinderen kamperen?
\nMaar als we gaan kamperen kunnen we niet met de trein en moeten we met de auto.
\nHoe lang gaan we weg?
\nGaan we enkel weer bij onze vrienden in de Pyrenee\u00ebn<\/a> op bezoek of gaan we ook nog een andere regio bezoeken?<\/p>\n

Waarom op vakantie?<\/h3>\n

Tot mijn vriend zei, waarom eigenlijk weggaan? In de zomer is het hier heerlijk en hebben we veel werk in de tuin. Als we nu op vakantie zouden gaan, staat het onkruid twee meter hoog als we terugkomen.
\nWe kunnen beter in de winter op vakantie gaan dan nu, dan hebben we meer behoefte om naar warme contreien te trekken. Plus is de tuin dan ook geen oerwoud bij thuiskomst.<\/p>\n

Vorig jaar heb ik ook een blogpost<\/a> geschreven over of op vakantie gaan wel zo ontspannend is als we er telkens van verwachten? Want dit veroorzaakt een hoop stress vantevoren en naderhand. Plus kost vakantie veel geld dat verdiend moet worden, als je niet op vakantie gaat hoef je minder te werken en kun je het hele jaar door meer ontspannen! <\/p>\n

Wandelen met Flora: veelzijdig boek<\/h3>\n

Om het gemis van de Pyrenee\u00ebn en het wandelen te compenseren hebben we het boek Wandelen met Flora<\/a> gelezen van Nick Meynen. Dit gaat over een koppel dat met hun baby Flora dwars door de Pyreneeen trekt van Atlantische Oceaan naar de Middelandse Zee.
\n\"\"<\/a>
\nDit boek is niet bepaald in \u00e9\u00e9n categorie te plaatsen. Het is verre van een saai reisverslag en ook niet enkel voor mensen die de Pyrenee\u00ebn al kennen. Want het is een vlot geschreven verhaal over hoe zij als gezin omgaan met de uitdagingen die ze onderweg tegenkomen. Er komt hierbij de nodige zelfspot en zelfrelativering aan te pas. Dit zorgt voor een humoristische kwinkslag in het boek.<\/p>\n

Meynen heeft een opleiding als geograaf genoten en deze kennis wordt in het boek ook benut, wat ik zeker een toegevoegde waarde vond hebben. Omdat je op deze wijze het landschap met andere ogen leert aanschouwen.<\/p>\n

Filosofische inslag<\/h3>\n

Maar het boek heeft ook zeker een filosofische inslag. Er wordt uitgebreid stilgestaan bij het \u201cwandelisme\u201d. Voor de auteur is dit wandelisme een soort van religie:<\/p>\n

“Stappen is een vorm van meditatie, een manier om te focussen op ademhaling in het hier en nu. Maar soms kan dat evolueren naar trance. Het lijkt of je zintuigen een out-of-office bericht hebben aangezet. Hoe verder je van de beschaving en het hier en nu wegstapt, hoe dichter je naar jezelf stapt. Je zegt niets meer. Woorden worden overbodig, worden zelfs een hindernis in het naar boven laten drijven van emoties. Je voelt die emoties sterker worden, sterker dan de rationele geest.”<\/em><\/p>\n

“Hoe bevorderlijk is het aanschouwen van een weids landschap voor het onderhouden van een gezonde geest? De waarde van de mogelijkheid om ver te kunnen zien, laat zich al vermoeden als je stilstaat bij het woord \u201ckortzichtig\u201d.”<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Ook verwijst Meynen regelmatig naar de filosoof Ton Lemaire<\/a>, die ook \u00e9\u00e9n van mijn favoriete denkers en auteurs is. Meynen en Lemaire hebben dezelfde visie dat wandelen in de natuur en je door haar schoonheid laten inspireren een religieuze act is.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Maatschappelijke context<\/h3>\n

En alsof het boek nog niet veelzijdig genoeg is, gaat het ook in op actuele maatschappelijke thema’s zoals het kapitalisme, groene economie en transitie.<\/p>\n

“Het geloof dat eeuwige groei en consumptie geen middel naar een goed leven maar een einddoel is noem ik de Groeicultus. Maar je kunt niet altijd m\u00e9\u00e9r consumeren op een eindige planeet. Ben je daar toch van overtuigd, dan bewijst dat deze Groeicultus een geloof is. In dit geloof is het begrip natuur vertaalt in grondstoffen en mens in consument.
\nVandaag kun je Groei\/God respect tonen door te consumeren\/bidden in een winkel\/kerk.”<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Ook neemt hij zichzelf (weer) op de spot als West-Europese beeldschermwerker.<\/p>\n

“Over het algemeen is een werkende Europeaan in toenemende mate een getemde beelschermwerker, zoals ik. Boeren en arbeiders zijn in Europa bedreigde menssoorten. Het gevolg is dat ik bij de start van elke tocht stramme spieren uit hun comateuze bureaubestaan moet sleuren. Die eerste dagen vervloek ik de romantisering van het wandelen. Maar ons lichaam is een over miljoenen jaren geperfectioneerd instrument om te stappen. Verkrampte spieren soepel krijgen kost veel energie, maar daarna krijg je energie.”<\/em><\/p><\/blockquote>\n

\"\"<\/p>\n

Maar tevens wordt de maatschappelijke context van die beedschermwerker ook benoemd:<\/p>\n

“Zittend achter ons computerscherm, op kantoor. Getemd en beroofd van onze natuurlijke drang tot beweging. Het wandelisme is juist een reactie tegen dat eeuwige stilzitten in deze diensteneconomie die van ons verwacht dat we steeds meer en langer aan onze computer blijven zitten. Dat je bewust je zittend werk in dienst van de Groeicultus eens onderbreekt om te bewegen.”<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Lachbui door zelfherkenning<\/h3>\n

Ten slotte kreeg ik een enorme lachbui van herkenning tijdens het lezen van de volgende passage. Meynen schrijft dat hij een obsessie heeft met lichtgewicht rondtrekken en dat uit zich bij hem in minimalisme tijdens het reizen. En deze obsessie voor minderen is hij ook thuis gaan toepassen.<\/p>\n

Toen zijn vrouw van haar werk thuiskwam en een kop thee wilde zetten, was de kast met de theekopjes opeens leeg. De tweede kast was ook plots leeg. In de laatste kast vindt zij de helft van hun servies opgestapeld, enkel nog datgene ze noodzakelijk nodig hebben. En die waren op een zodanige wijze geordend dat ze een minimale hoeveelheid aan plaats in beslag namen.
\n\"\"
\nEcht waar, ik ben precies hetzelde! Ik ben als een kind zo blij als ik weer kan opruimen en dingen weg kan doen, dit geeft me zo een bevrijdend gevoel!<\/p>\n

Opgeruimde vakantie<\/h3>\n

En nu we dus tijdens deze zomervakantie thuisblijven heb ik lekker de tijd om mijn voornemen<\/a> voor dit jaar om minder spullen te hebben te gaan realiseren.
\nBij ons wordt eens in de twee maanden oud-papier opgehaald en komende week is het weer zo ver. Dus dat was voor mij aanleiding om alles eens goed uit te mesten en nu kan ik dooooozen met papier aan straat zetten, heerlijk.
\n\"\"
\nIn plaats van op vakantie te gaan met de nodige voor- en na-stress, vind ik het dus veel fijner om nu eindelijk eens al mijn to-do-dingen te kunnen uitvoeren en zo het nieuwe school\/werk-jaar met een opgeruimde geest (en huis) van start te gaan.<\/p>\n

Lees ook over reizen:
\n– Ver-kantie of stay-cation?<\/a>
\n– Vakantie: (ont)spanning?<\/a>
\n– Eenvoud in de Pyrenee\u00ebn<\/a>
\n– Vakantie: opgeladen door eenvoud<\/a>
\n– Staar voor je uit vakantie<\/a>
\n– Vakantie 2.0<\/a>
\n– Hike-vakantie met kinderen<\/a>
\n– Onze vakanties: hiken, berghutten & wildkamperen<\/a><\/em><\/p>\n

Lees ook over opruimen:
\n– Minder is meer<\/a>
\n– Consuminderen met kinderen<\/a>
\n– Minimalisme en “groen” consumentisme<\/a>
\n– Nostalgie-opruiming<\/a><\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zomervakantie heerlijk! En in de zomervakantie ga je natuurlijk ook op vakantie. Wij waren ook al druk aan het plannen. Wanneer gaan we? In een huisje of voor de eerste keer met de kinderen kamperen? Maar als we gaan kamperen kunnen we niet met de trein en moeten we met de auto. Hoe lang gaan […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[22,35,100,90,99],"tags":[],"class_list":["post-5768","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-consuminderen","category-filosofie","category-minimalisme","category-reizen","category-rust"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5768","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5768"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5768\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5768"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5768"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5768"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}