{"id":4559,"date":"2013-01-27T16:26:16","date_gmt":"2013-01-27T15:26:16","guid":{"rendered":"http:\/\/wordpress.bespaarenergie.com\/?p=4559"},"modified":"2025-06-05T08:27:27","modified_gmt":"2025-06-05T07:27:27","slug":"mijn-kinderdroom","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/mijn-kinderdroom","title":{"rendered":"Mijn kinderdroom"},"content":{"rendered":"

\"\"Als klein meisje fietste ik na school de polder in om lege jampotjes te vullen met water uit verschillende sloten en plassen, die ging ik vervolgens thuis op vervuiling vergelijken en schreef dan mijn bevindingen in een schriftje.
\nIn een verloren hoekje van de tuin maakte ik mijn eigen groentetuintje. Mijn eerste spreekbeurt op de basisschool ging over milieuvervuiling, die mocht vijf minuten duren, maar na tien minuten was ik nog niet daarover uitgepraat en zei de meester dat ik onderhand wel mocht stoppen.
\nIn het jeugdjournaal werd verteld dat er miljoenen guldens nodig waren voor ontwikkelingshulp en daarna kwam het item aan bod dat er een spaceshuttle gelanceerd was. Ik vroeg verontwaardigd aan mijn moeder waarom ze dat geld van die spaceshuttle niet gewoon aan die kindjes in Afrika gaven? <\/p>\n

Op de middelbare school voelde ik me opgesloten en ging ik na school altijd gelijk naar het bos of de polder om mijn frustratie van het niets nuttigs leren op school eruit te rennen of te fietsen. Of ik ging daar gedichten schrijven.
\nIk snapte niet dat mijn medeleerlingen zich enkel druk maakten om hun hockey-wedstrijden, zij snapten niet dat ik later in een hutje in de bergen wilde wonen.
\nEen lerares zei me eens dat ik de wereld niet kon redden, waarop ik antwoordde dat door niets te doen er zeker helemaal niets verbeterd werd.
\nLater als ik groot was wilde ik ontwikkelingshulp gaan doen of kruidenvrouwtje worden.
\nEn ik droomde er van op kamers te wonen want dan kon ik al mijn boodschappen biologisch gaan kopen.
\n\"\"<\/p>\n

Ik kon goed leren en had vriendinnen, ik was dus een “brave” meid. Maar wat betreft mijn idealisme voelde ik me wel vaak onbegrepen en snapte ik totaal niet dat anderen daar de noodzaak niet van inzagen.
\nToch kon ik niet anders dan mijn droom om de wereld te verbeteren te volgen. Het was trouwens geen droom, het was een behoefte, een roeping, een oerdrift. Ook al besefte ik me als klein kind al dat het veel gemakkelijker was om “normaal” te zijn en met de draaimolen mee te draaien. Maar ik kon het gewoon niet, heel mijn wezen verzette zich daar tegen.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Ik heb altijd geloofd in mijn idealen en dat die eens werkelijkheid zouden worden.
\nIk ben dan ook supertrots dat mijn website en mijn blog over onze eco-lifestyle nu bekendheid krijgen. Deze maand alleen al heb ik in negen<\/a> verschillende kranten, magazines en websites gestaan.
\nAfgelopen week heb ik een lezing<\/a> gegeven op een middelbare school en dit weekend mochten we weer een rondleiding<\/a> geven aan gasten in onze B&B<\/a>.
\nEn aanstaande dinsdag wordt er (onder voorbehoud) een reportage over ons uitgezonden op VTM om 21.30uur. <\/p>\n

\"\"<\/a>

Artikel in Knack<\/p><\/div>\n

Ook een dikke dank je wel aan alle lezers van mijn blog, voor jullie interesse, positieve reacties en complimentjes!
\nEn laat je door niemand wijsmaken dat een groenere wereld niet mogelijk is:
\n\"\"<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Als klein meisje fietste ik na school de polder in om lege jampotjes te vullen met water uit verschillende sloten en plassen, die ging ik vervolgens thuis op vervuiling vergelijken en schreef dan mijn bevindingen in een schriftje. In een verloren hoekje van de tuin maakte ik mijn eigen groentetuintje. Mijn eerste spreekbeurt op de […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[107],"tags":[],"class_list":["post-4559","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-vereniging"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4559","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4559"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4559\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4559"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4559"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.greenevelien.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4559"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}