To work or not to work?

Work Life Balance
Stel dat je genoeg geld zou hebben dat je niet meer hoeft te werken, zou je dan toch blijven werken of niet?
Een vraag die velen zich waarschijnlijk al wel eens gesteld hebben. Ik ook, maar nu kan ik hem ook in werkelijkheid uitvoeren!

We hebben geen loterij gewonnen, geen erfenis ontvangen, ook geen oude sok met geld onder het matras gevonden.
Nee, we leven gewoon zo zuinig dat we met slechts één deeltijds loon kunnen rondkomen. En het is niet dat mijn vriend een heel riant salaris heeft, want hij werkt bij een ngo-organisatie en dat zijn geen vetpotten.
Maar dankzij onze eco-lifestyle geven we dus bijna geen geld uit (alleen aan bio-voeding) en hebben we weinig vaste lasten, waardoor we enkel met zijn loon al onze kosten kunnen betalen.

Twijfel…..
Dus ik ben nu aan het twijfelen of ik mijn baan als lerares volgend schooljaar zal behouden of niet?
wallonie
De argumenten om mijn job wel voort te zetten is dat ik het leuk vind om deel uit te maken van de maatschappij. Dankzij deze job integreer ik ook sneller in de Waalse gemeenschap en leer ik de Franse taal steeds beter.
Ook hele dagen thuis zitten met de kindjes is niets voor mij.
Plus geeft een job structuur in je weekplanning, anders zijn alle dagen vrijwel hetzelfde. En door te werken geniet je intenser van vrije dagen en vakanties!
teacher
De nadelen van mijn baan als lerares is dat het geen gewaardeerde job is. Pubers van veertien en vijftien jaar zijn niet bepaald, beter gezegd bepaald niet een dankbaar publiek. Ook in de maatschappij verdienen leerkrachten weinig waardering, zowel financieel als de eeuwige opmerking dat je als leraar lekker veel vakantie hebt. Als het werkelijk zo een relaxte baan zou zijn, waarom is er dan overal een tekort aan leraren?
Leraar zijn doe je volgens mij enkel uit idealisme, omdat je kinderen wilt inspireren!
index_head
Voor mij een heel groot nadeel is die kl*te-auto om op school te geraken. Maar voor mij is iedere kilometer met de auto te veel.

Een derde belangrijk nadeel is dat je als docent bezig bent om kennis door te geven, maar zelf dus “stil” staat wat betreft geestelijke groei. En ik ben een persoon die het liefst mijn hele leven wil leren en kennis wil absorberen.

Het laatste nadeel is dat ik zelf geen fan ben van het huidige onderwijssysteem.
Maar anderzijds denk ik dat het juist ook wel weer goed is als kritische mensen niet hun rug keren naar het onderwijssyteem, maar er deel van uitmaken en zo hun stem hoorbaar maken. Ik blijf een idealist hè.
5Info_4inspiratie_O6

Bekendheid Green Evelien
Dat ik nu zo twijfel wordt ook mede bepaald door de grote bekendheid die deze blog afgelopen jaar heeft gekregen en waar ik heel trots op ben!
Maar daardoor ontvang ik tegenwoordig wel honderden mailtjes en reacties per week die ik uiteraard ook graag allemaal persoonlijk wil beantwoorden.
Plus voor het schrijven van mijn blogs wil ik de zaken goed uitzoeken waar veel tijd in steekt.
En regelmatig ontvangen we gasten die een presentatie met rondleiding volgen, genieten van onze bio-vegan-suikervrije maaltijden en blijven slapen in onze gastenkamer of in onze tuin kamperen.
De keerzijde van deze toenemende bekendheid is dat ik nooit meer een avondje lekker ontspannen een boek lees of een interessante documentaire kijk samen met mijn vriend.
Als ik stop met lesgeven, dan kan ik voortaan mijn “GreenEvelien”-activiteiten overdag gaan doen en heb ik ’s avonds en in het weekend gewoon weer vrij!

groenDonkergroen naar ultragroen
Doordat ik het nu dus zo druk heb, staat mijn eigen groene ontwikkeling stil. En ik ben nog lang niet uitge-groen-d!
Ik wil nog zoveel projecten realiseren om nog een groenere levenstijl te ontwikkelen. Gewoon omdat ik dat leuk vind, het me uitdaagt en me een geweldige energieboost geeft!

Maatschappelijke bijdrage: korte versus lange termijn
Als belangrijkste voordeel om wel een baan te hebben noemde ik dat ik het fijn vind om te participeren in de maatschappij en zo dus een maatschappelijke bijdrage te kunnen leveren. 5Info_4inspiratie_M19
Maar ik wil hiermee absoluut niet impliceren dat je als thuisblijfmoeder/vader geen sociale bijdrage levert, want de opvoeding van onze kinderen is de belangrijkste maatschappelijke bijdrage die een vader en moeder kan geven! Alleen wordt deze lange-termijn bijdrage in onze korte-termijn economie niet erkend en gewaardeerd.
Ook met mijn blog hoop ik een maatschappelijke bijdrage te leveren, hoewel deze, net als het ouderschap, niet te kwantificeren valt in economische waarden.
En ik vraag mij nu dus af of ik met lerares of met GreenEvelien een grotere maatschappelijke bijdrage realiseer?

Ongeldige argumenten om te werken
Twee argumenten die ik niet heb genoemd:

  1. Je zou als vrouw moeten blijven werken om financieel onafhankelijk van je man/vriend te blijven. Dat vind ik een ouderwetse feministische jaren-tachtig reden.
    Want we kunnen net zo goed de afweging maken dat ik blijf werken en mijn vriend stopt. Maar hij doet zijn werk met meer plezier en verdient meer dan ik.
    We leven nu en het gaat nu goed tussen ons. Waarom anticiperen op zaken die (nog) niet aan de orde zijn?
  2. Je moet blijven werken voor de economie en ook voor je pensioen voor later.
    Ten tijde dat ik met pensioen ga, bestaat het pensioen al lang niet meer. En ik maak me momenteel meer zorgen om het milieu dan om de economie:

5Info_4inspiratie_E10

Conclusie?
De voordelen van wél te blijven werken zijn er minder dan te stoppen met werken. Maar misschien zijn die paar voordelen wel weer veel belangrijker dan de vele nadelen.
Dus de vraag blijft:

Zou jij blijven werken als het financieel niet nodig is?


doneren Vind je deze blog inspirerend?
Steun onze vereniging, word donateur en geniet van de voordelen!

webwinkel
Of neem een kijkje in mijn Webwinkel of Boekenwinkel waarmee je onze vereniging ondersteunt zonder dat het jou extra geld kost.



Kom ook naar het Eco-Weekend vol praktische tips, workshops shampoo & wasmiddel maken, inspiratie eco-mindset, rondleiding in ons huis & tuin, persoonlijke coaching hoe ook jij meer eco, eenvoudig, vrij kunt leven en gezellig samen zijn met gelijkgestemden in de prachtige Ardennen!

38 gedachten over “To work or not to work?

  1. Nathalie

    Ga ik het je nog lastiger maken 🙂 Is de definitie van werk als er geld tegenover staat? of een vergoeding?
    Als ik bv een stukje land bewerk om te kunnen oogsten zit daar vele uren in, tijd die ik niet meer kan leveren aan de economie. Is dan wat ik doe nou een hobby of werk?

    Als ik jou zo lees, is er wel een groene draad, je wil onderwijzen en zorg hebben voor het milieu. Mijn advies: blenden.
    Je bent creatief en ondernemend genoeg om daarin een weg te zoeken.

    Enne, af en toe een avondje niks doen, duurzaam

    Nathalie

    Reageren
  2. hildegarde

    Als je het gevoel hebt: ‘ik moet gaan werken’ i.p.v. ‘ik rijd met volle goesting een leuke dag tegemoet waarbij ik doe wat ik graag doe’, dan stop je best als dat financieel mogelijk is.

    Wat me vooral opvalt zijn de vele vragen en twijfels. Misschien nog niet het moment om die beslissing te nemen.

    Succes! Het lukt wel

    Reageren
  3. Lieve Pepermans

    Dag Evelien, ik vind deze blogpost best wel interessant. Het belangrijkste aan keuzes is dat je daarvan de gevolgen zo’n beetje kan inschatten. Je behoort een beetje verder te kijken dan je neus lang is. En inderdaad, de pensioenrechten zijn niet helemaal onbelangrijk, of er nu wel dan niet geld is voor pensioenen tegen de tijd dat het voor jou zover is. Anderzijds ben je niet afhankelijk van je job voor zelfrealisatie. Je krijgt je dagen zinvol gevuld en dat is op zich een zegen. Misschien lukt het je wel om ook op die manier geld te verdienen binnen een statuut dat je rechten vrijwaart ook op het moment dat je niet meer in staat bent om te werken. Ik wou dat ik jouw vrijheid van keuze had maar ik ben een alleenstaande moeder op leeftijd en ik moet vooral niets in de waagschaal zetten dat mij binnen afzienbare tijd zuur zou opbreken. dank je voor je verhalen. ik mag jouw manier van kijken wel. Waren maar meer mensen zo constructief vrij als jij.

    Reageren
  4. Evelien F

    Dag naamgenootje,
    dit is een heel interessante vraag. Ik heb mezelf die vraag al vaak gesteld ook al hebben we momenteel financieel alles nodig wat er binnenkomt. Zelf zou ik niet willen stoppen met werken, want ik heb dat nodig om even tussen de kinderen uit te zijn en onder andere mensen te komen. Sociaal contact vind ik een heel belangrijke factor van mijn werk. Ik geef ook les maar meestal aan volwassenen die voor deze lessen kiezen. Ik heb dus geen tieners die eventueel ondankbaar zouden zijn (hoewel lesgeven aan tieners wel een uitdaging voor jezelf kan zijn om deze toch moeilijke groep te kunnen proberen interesseren en een individuele aanpak naar hen te ontwikkelen). Tijdens het lesgeven en de voorbereiding van de lessen merk ik bij mezelf wel een geestelijke ontwikkeling, ik leer ook nieuwe dingen, zoek naar een indivudele aanpak voor specifieke problemen en heb een andere lesmethode dan de meeste leerkrachten hier. Het financieel voordeel komt er goed bij kijken maar is niet de hoofdfactor waarom ik werk, en dus blijft het werken leuk voor mij.

    Groetjes,

    Evelien F

    Reageren
  5. Lies

    Kan je niet leven van je lezingen, blog en andere activiteiten( beetje zoals low impact man)? Je kan normaal gezien in het onderwijs 1 of ander verlofstelsel nemen en zo kijken of het werkt. Succes met je keuze!

    Reageren
  6. Lies Daenekindt

    Beste Evelien,

    Je hebt het goed uitgekiend, dat lees ik hierboven.

    Persoonlijk zou ik stoppen met werken voor geld en starten met werken voor de maatschappij.

    Ik geloof niet (meer) in werken voor de economie. Wij zijn slaaf van dit systeem. De economie zou ons, de gewone man en vrouw, ten goede moeten komen.

    Via ‘Green Evelien’ inspireer je ook kinderen, is het niet? Zoals Nathalie schrijft: blenden! Op jouw manier, op jouw tempo én jouw voorwaarden. Op deze manier krijg je gegarandeerd respect voor wat je doet. En wie weet zet je op die manier dingen in gang, die in de toekomst een vaste plaats krijgen in de educatie van kinderen….

    Veel succes met je beslissing. 🙂

    Groetjes Lies

    Reageren
  7. Marianne

    Hallo Evelien,

    Je staat voor hetzelfde dilemma als ik 2 jaar geleden. Ik gaf ook les aan pubers, vond het lesgeven heel erg leuk en 99% van de tijd het contact met de leerlingen ook geweldig. De andere kant was weinig tijd en energie om mijn eigen dingen te doen en last but not least mijn ergernis over het onderwijssysteem en de opvattingen van veel collega’s over hoe je met leerlingen omgaat.
    Ik ben toen gewoon mijn gevoel gevolgd, ben zeer vervroegd met pensioen gegaan, heb mijn woonomstandigheden aangepast aan het veel lagere inkomen. Het resultaat is dat ik na een jaar eindelijk weer mijn eigen draai begon te vinden, ben zoveel mogelijk zelfvoorzienend. Had eigenlijk gedacht dat mijn invloed op de maatschappij een heel stuk minder zou worden en tot mijn grote verbazing inspireer ik meer mensen om over dingen na te denken door gewoon mijn eigen ding te doen en meer niet. Mensen vragen dingen en veranderen soms zelf ook dingen in hun leven.
    Ik zou zeggen, volg je gevoel en schakel het hoofd even uit bij het nemen van de beslissing.
    Mijn ervaring is dat mijn leven veel rijker en heel veel leuker is geworden, wel na een jaar afkicken van het keurslijf.
    Van je kindjes kun je nu nog genieten voor je het weet zijn het pubers en daarna volwassenen die weg gaan. Het enige waar ik spijt van heb is dat ik niet eerder deze beslissing heb kunnen nemen.
    Succes met je beslissing!

    Reageren
  8. Karin

    Al 8 jaar heb ik geen betaald werk gedaan. Ik heb helemaal geen spijt. Mijn oudste (van 3) gaat nu naar de middelbare school. Je kan niet geloven hoe snel kinderen groot worden. Ik vindt het heerlijk dat ik al die tijd nuttig vrijwilligerswerk en een moestuin zo goed kon combineren met er zijn voor mijn gezin.

    Reageren
  9. Haruko

    Eventueel eens testen met behulp van loopbaanonderbreking? Ben je lid van een vakbond? Zij kunnen je informeren i.v.m. de mogelijkheden om er even tussenuit te gaan, pensioenrechten, sociale zekerheid, enz. Mijn voornaamste advies is om eerst alle administratieve zaken van naaldje tot draadje uit te pluizen alvorens stappen te zetten, zodat je zeker ingedekt bent mocht er iets niet volgens plan verlopen (bijv. onverwachte financiele dingen, of gezondheidsproblemen of om het even wat).

    Reageren
  10. Corina

    Beste Evelien,

    Als je je blog een paar keer leest staat jouw antwoord er al in….
    Ik zelf zou niet stoppen met het werk dat ik nu doe. Ik zie mijn werk ook niet als een job.
    Groetjes,
    Corina

    Reageren
  11. Dimphy

    Hoi Evelien.
    Gewoon blijven werken, zolang dat je het nog kan(kunt doen) lijkt me toch nog het beste. Ook al zou je de loterij gewonnen hebben of een grote erfenis. Gewoon blijven werken en onder de mensen blijven das de beste remedie. Ikzelf ben momenteel op een leeftijd geraakt dat ik niet meer in de maatschappij terecht kom, helaas. Over 6 jr. trek ik mijn pensioen. Ja, ook al met de gedachte, zou er toch weer niet bezuinigd worden op mijn pensioen straks? Ja, de jeugd heeft straks geen pensioen meer, dat hoorde ik toevallig vandaag op de TV. Allemaal wegens bezuinigingen. Afgelopen januari heb ik nog gewerkt, al was het maar 11 uren in de week, was een administratieve baan, tijdelijk voor invallen van een zieke (ex) collega. Het laatste bedrijf waar ik gewerkt had, had me in november 2012 benaderd, ofdat ik 2 mnd. kwam invallen. Nadien zei ’t UWV, ow u heeft 11 uren gewerkt, ja sorry, maar dan wordt je ww-uitkering verminderd met 11 uren. Nu heb ik dus een kleine ww-uitkering met aanvulling anders kan ik mijn vaste lasten niet betalen. Nou, het is echt armoede. Veel bezuinigen dus, daarom vind ik jouw blog zo interessant.
    Veel succes met ’t beslissen van wel of geen werken !!!
    Nog een fijne dag verder.
    Groetjes Dimphy

    Reageren
  12. pieter

    Ahoi daar, mooi dat je op zo’n punt staat nu, ook moeilijk, maar als en de auto niet wilt gebruiken en het schoolsysteem niet wat vindt en het geld niet nodig hebt,waarom ga je dan niet vanuit huis cursussen, ed geven? Levert ook wat geld op, nog minder auto gebruik voor je zelf,je leert mensen dingen die er toe doen,dus schoolsysteem getacled. Veel succes en doe wat goed voelt.

    Reageren
  13. Johanna

    Als het alleen de auto was dan zou ik denken waarom ga je niet carpoolen? Maar er steekt meer achter lees ik uit je woorden. Je kunt vast nog veel meer en dan is het misschien een oplossing om een andere baan te kiezen dichter bij huis.

    Reageren
  14. Bieke

    Maak je geen zorgen over pensioen, de meesten van ons zijn geen helderzienden, heb vertrouwen in het leven, denk niet aan geld, maar doe wat je blij maakt en volg je hart! En ik heb zo’n goed voorgevoel Evelien, dat als jij blijft doen waar je zo goed in bent, en de mensen leert zelfvoorzienend, zuinig en ecologisch te leren leven, men in de nabije toekomst geen groot pensioen meer zal nodig hebben. De mensen zullen gelukkiger, liefdevoller en gezonder in het leven staan, want ze hebben dan net zoals jij de luxe om te kunnen kiezen voor wat ze werkelijk belangrijk vinden. Heel veel liefs Debbie

    Reageren
  15. Lies

    Een argument wat je aanhaalt om te blijven werken vind ik wel zeer valabel: jonge mensen in contact brengen met mensen die “anders denken”. Ik had zelf een donkergroene bevlogen leraar Nederlands toen ik 15 was die “puur natuur” kampen tijdens de vakantie organiseerde voor de leerlingen. Ik moet zeggen dat ik nog vaak daaraan terug denk.

    Reageren
  16. Tante Tuut

    Ik ken jouw twijfel maar al te goed, die heb ik 19 jaar geleden ook gehad. Ik ben heel bewust gestopt met werken toen ik zwanger was en heb elke uitkering geweigerd. Veel van mijn familie en vrienden vonden dat ik gek was want als je een uitkering kunt krijgen dan profiteer je daar toch van. Nu we in Spanje wonen heb ik ook geen kindergeld meer. Ik probeer zo groen mogelijk te leven en alles zelf te doen en om mijn hersenen te blijven prikkelen volg ik regelmatig cursussen via internet of lokaal of doe ik zelfstudie via boeken. We zijn alle dagen samen want mijn man is zelfstandig vertaler en kan dus van thuis uit werken en dit zou ik voor geen geld meer willen inruilen voor iets anders. Een eigen huis hebben we niet, maar dat vinden we ook niet zo belangrijk. We doen allemaal wat we het liefste doen en dat is veel meer waard dan meer geld bezitten…
    Volg gewoon je hart Evelien en alles komt goed, wat je ook kiest.
    Un abrazo guapa!

    Reageren
  17. Kleine Mafketel

    Beste Evelien,

    Ik kom zo toevallig op je blog aangewaaid op deze interessante post. Ik denk dat een jaar loopbaanonderbreking om uit te zoeken hoe het eventueel allemaal anders kan, als een realistische optie klinkt. Ik denk dat je met je groene engagement zeker verder kan. Er is veel vraag naar, mensen willen graag haalbaar geïnspireerd worden. En misschien zijn scholen ook wel geïnteresseerd in een bezoek-les, van iemand die onderwijs én groene ervaring heeft? Als je de optie om terug te keren nog eventjes openhoudt, heb je de tijd om te testen of een alternatief haalbaar (op alle vlakken) en bevredigender is voor jou. Je hebt duidelijk een visie en een missie. Ik heb zelf de ervaring dat geen vaste job hebben, een sociaal en maatschappelijk zinvol leven absoluut niet in de weg hoeft te staan. Kunst zal vooral zijn een nieuw evenwicht uit te zoeken waar jij zelf tevreden mee kan zijn.

    Veel succes en geïnteresseerde groetjes,
    Kleine Mafketel

    Reageren
  18. Alissa vb

    Beste Evelien,

    Als ik het zo hoor, is de keuze he-le-maal niet: werken of niet werken! Jouw vraag is: op welke manier wil ik werken? Want ook al is Green Evelien een grote passie en hobby, dat is toch ook werken?

    Het belangrijkste aan je werk ga je sowieso hebben: je hart voor je Green Evelien project, de voldoening, de uitdaging, jouw geloof erin. Dat heb je al.

    Maar blijkbaar heb je nu te weinig tijd en energie over. Maar niet te weinig geld.
    Je kan dus stoppen als leraar.

    Je kan als Green Evelien vast eerlijk bijverdienen en ondertussen veel betekenen voor de maatschappij. Die inkomsten kunnen toch ook meetellen voor de economie/je pensioen?

    Puur praktisch: zoek het uit met loopbaanonderbreking of eender welke andere regeling. Of stop gewoon en word zelfstandige/zelfstandige in bijberoep. Ask Low Impact Man, hoe hij dat deed?

    En als je ooit weer terug wil naar onderwijs: er is vast ergens wel plek bij jou in de buurt, niet?

    Je bestemming roept!
    🙂

    ps.: ik zou zeker en vast stoppen met loondienst-werken als er genoeg geld was. ik zou wel blijven werken, maar dan veel meer volgens mijn eigen zin en bestemming.

    Reageren
  19. Leintjecherubijntje

    Soms moet je het oude loslaten voor het nieuwe helemaal duidelijk is…

    Maar zoals je schrijft over je leven en passies en alles wat er naast je “werk” (leerkracht) allemaal gedaan wordt door je/jullie, klinkt het alsof je nieuwe baan zich vanzelf over je uit zal storten zodra je niet meer voor de klas staat :D.

    De kwaliteiten en energie die je voor je leerlingen gebruikt en in zn algemeenheid voor lesgeven, kan je ook voor een ander, meer bij je eigen interesse passend publiek gebruiken, daarmee misschien ook inspirerender voor jezelf waardoor je dat vinkje ook kan zetten.

    Succes met de afweging!
    Ik ben het eens met je illustratie over “what do you do”, het gaat niet per definitie om wat je doet voor je geld, maar wat je doet voor de wereld. Uiteraard geldt dit voornamelijk voor de gelukkigen die niet vanwege persoonlijke of geografische pech of onvermogen alleen maar toekomen aan overleven, maar echt kunnen Leven (maslov en zn piramide).

    Groetjes,
    Marjolein

    Reageren
  20. Liesbet

    Ik ben al vier jaar thuis, sinds de geboorte van ons oudste kind en ik heb het me nog geen seconde beklaagd! Ik heb helemaal niet het gevoel niet tot de maatschappij te behoren, ik heb écht wel sociale contacten. Ik heb niet veel nood aan tijd zonder mijn kinderen maar zelfs moest dat zo zijn, dan nog zou ik wel meer tijd zonder hen kunnen hebben.

    We kiezen nu voor huisonderwijs en binnen een jaartje zoek ik wel een deeltijdse baan, maar dan enkel zodat mijn vriend ook eens deeltijds bij de kindjes zou kunnen zijn.

    Ik ben wel nieuwsgierig naar hoe jullie er precies in geslaagd zijn met maar 1 deeltijds loon rond te komen, chapeau hiervoor!

    Misschien tot eens bij jullie in de Ardennen! Liesbet

    Reageren
  21. Tineke

    Beste Evelien,
    Ik volg je blog nu al geruime tijd en je geeft me enorm veel inspiratie.
    Vanaf 1 september stop ik met werken (mijn man heeft wel een fulltime job) en ga ik me volledig toeleggen op de verzorging van mijn kinderen (één 16-jarige en één 13-jarige met meervoudige handicap) en het vergroenen van ons leven.
    Ik was nooit een echt luxepaard (geen uitgebreide kleerkast, juwelen, smartphones, verre reizen, ed voor mij). Momenteel sparen we maandelijks redelijk veel. We hebben dus wel al wat een buffer opgebouwd.
    Na 20 jaar te hebben gewerkt voelde ik steeds meer het onevenwicht tussen werk en “vrije tijd”. Mijn “vrije tijd” werd me steeds dierbaarder, maar ik heb gewoon te weinig vrije tijd om groen te kunnen leven (een eigen moestuin, verplaatsingen en boodschappen met de fiets, herstel- en onderhoudswerken aan kledij, tuin- en huisraad, op zoek gaan naar kruiden, noten en zaden in de natuur, eigen brood, koekjes, pasta, confituur, chutney, wasproduct maken, enz.) Het groene leven geeft me enorm veel voldoening, geluk en rust. Ik denk dat groen leven toch ook de gezondheid van je gezinsleven ten goede komt. Het geld dat ik momenteel verdien kan me letterlijk gestolen worden. Het geeft geen enkele meerwaarde aan ons leven. Ik heb een groter zelfwaardering nu ik meer tijd kan geven aan onze kinderen, aan onze ouder wordende ouders, als vrijwilliger binnen een vzw voor gehandicapte kinderen. Ik heb geen schrik dat ik geen sociale contacten meer ga hebben. Het leren van veel vaardigheden (om meer zelfvoorzienend te worden) zal me in contact brengen met zeer veel mensen en zal me de nodige uitdagingen bieden zodat ik niet indommel.
    Ik heb er in ieder geval enorm veel zin in…

    Reageren
  22. Inte

    Ja, als terugkijk op mijn beslissingen, dan zou ik blijven werken. Ben indertijd gestopt na de bevalling en terug gaan werken vind ik lastiger dan gedacht. Dat is een reden waarom zou denken dat je beter niet stopt met werken.
    De andere reden is dat je met het geld wat jij verdient, en blijkbaar niet nodig hebt, groene initiatieven kan steunen. Je kan geld uitgeven aan doelen die jij een warm hart toedraagt, je kan organisaties of individuen financieel helpen hun groene plan te ontwikkelen. Dat zou ook nog een overweging kunnen zijn om wel te blijven werken.

    Reageren
  23. Serai

    Hallo Evelien,

    Ik begrijp helemaal wat je bedoelt. Ik werk niet en mijn man wel. Toen ons zoontje werd geboren hebben we daar bewust voor gekozen dat ik thuis zou blijven. Het was wel even zoeken hoe ik mezelf kon blijven ontwikkelen en dat krijgt nu meer vorm. Ik werk nu als hij thuis is,en ik doe iets wat ik leuk vind, wat voor mij groei oplevert en waarmee ik anderen kan helpen. Ondertussen kan ik mijn zoontje de aandacht geven die hij nodig heeft. In het begin vond ik het ook even moeilijk hoe mijn omgeving er tegen aan zou kijken. Dat ik ouderwets,zoals mijn moeder, thuis zou blijven bij de kinderen. Maar niemand vond het geloof ik gek. Ik vind het heerlijk, en ik zou het op het moment niet anders willen. En ondertussen dingen doen die belangrijk zijn voor de wereld. Mijn kind opvoeden, en mezelf ontwikkelen in de richting die ik belangrijk vind voor de wereld.

    Reageren
  24. Helena

    Zo herkenbaar. Wat je ook beslist, morgen is er weer een dag en niemand kan in de toekomst kijken. Laat AUB die vooroordelen van zelfontplooiing, maatschappelijke bijdrage, sociale contacten, alle dagen hetzelfde en structuur los. Als je loslaat heb je twee handen vrij. Het is maar net wat je zelf van je leven maakt.

    Reageren
  25. Inenomdekas

    Ik heb 5 kinderen tussen de 22 en de 14 en heb meer dan 30 jaar gewerkt. Sinds een half jaar werk ik nog maar 1 dag betaald. Verder doe ik bijna 2 dagen per week vrijwilligerswerk. Mijn man is ZZP-er en heeft geen vast inkomen. Mede hierom ben ik 1 dag blijven werken. Ook kan ik op deze manier mijn bijscholingen blijven volgen. Ik vind het heerlijk om niet meer elke dag te “moeten”. We hebben huisdieren, een moestuin en ik heb veel hobbies. Ik mis meer werken en collega’s helemaal niet 🙂

    Reageren
  26. GreenEvelien Bericht auteur

    Bedankt voor alle persoonlijke en lieve reacties, echt hartverwarmend!
    Deze week heb ik veel gepiekerd en zelfs nachten niet geslapen, maar uiteindelijk de knoop doorgehakt om toch te blijven werken. De redenen daarvoor zijn dat het leven hier in de winter zeer geïsoleerd is, plus heeft maandenlang in de sneeuw zitten geen positieve invloed op mijn gemoed en ik heb dan echt nood aan een sociale omgeving.
    Ik wil ook niet op een sociaal “groen” eiland zitten, ik vind het tof om met “jan en alleman” in aanraking te blijven komen.
    Graag wil ik tevens mijn Franse taal blijven verbeteren.
    En tijdens het schooljaar was ik er van overtuigd om te stoppen, maar op het einde bedankten en waardeerden de leerlingen, hun ouders en de directie van de school mijn inzet: ik kreeg zelfs urenuitbreiding aangeboden (waarvoor ik vriendelijk bedankt heb) én de leerlingen vroegen of ik terugkwam. Ik kon nu ook terugblikken op hetgene wat ik bereikt heb afgelopen schooljaar en dat heeft me toch ook een grote mate van voldoening gegeven.
    Dit schooljaar was mijn eerste schooljaar en als leerkracht en op een Franse school en zonder lesmethode, dat was behoorlijk pittig. Komend schooljaar zal ik (hopelijk) minder werk hebben aan lesvoorbereidingen en testen & examens opstellen, ik moet deze uiteraard hier en daar verbeteren, maar ik heb nu al wel een basis. Waardoor de voorbereidingen minder tijd zullen vergen en ik die tijd nu aan Green Evelien kan besteden.
    On verra!

    Reageren
  27. Josephien

    Hallo Evelien,

    Kijk eens op green school op Bali (TED website).
    De kinderen van nu zijn de toekomst maar ook onze toekomst als wij ouder worden. Onderwijs kan ook op een andere manier zie green school op Bali. Het is in ieder geval belangrijk dat jij jouw kennis door geeft. En daarvoor alvast bedankt want door jouw website inspireer je heel veel mensen inclusief mij 🙂

    Succes met je keuze en alles wat nog komen gaat.

    Liefs Josephien

    Reageren
  28. mara

    Hoi Evelien,

    Lees voor het eerst je blog. Wat een interessant vraagstuk! Ik heb me er zelf vorig jaar ook over gebogen toen ik een deeltijd baan in de gehandicaptenzorg had naast freelance duurzame leuke activiteiten.

    Mijn besluit: stoppen en op een andere manier meer bijdragen. De tijd en energie die ik overhoud stop ik nu in dingen die ik nog leuker vind en waar ik ook iets bijdraag aan de maatschappij, bijvoorbeeld in de vorm van een vrijwilligerscontract met incidentele workshops aan kinderen.
    Op overige vrije tijd…ik kan handwerk maken, bessen plukken, noten verzamelen, een leuk project opzetten etcetera…
    Toen merkte ik pas hoe veel energie de conventionele baan kostte en ervaarde ik nog meer vrijheid en kracht om zelf te doen.

    Reageren
  29. Marga

    Werken is een werkwoord, leven ook. Mijn ervaring is dat je moet doen waar je energie van krijgt. Groener leven en ontdekken is ook goed leven, misschien zelfs wel beter omdat je minder geld hebt om uit te geven, dus echt duurzaam wordt wat dan weer goed is voor de natuur, bezuinigingen en je eigen portemonnee. Geld is maar een middel tot. Want niet alles kost geld. Maar vooral doen waar je gelukkig van wordt lijkt mij. Enne, je moet niet, je wilt. Tijd is tijd, geld is geld en leven is leven. Hoe jij dat invult, is aan jou. We leven in een interessante tijd.

    Reageren
  30. sandra

    Ik ben gestopt met werken in 2006 omdat mijn man genoeg verdiende. Hij zou ondertussen zeker de helft minder kunnen werken. Dan nog zouden we toekomen, maar hij wil dat niet. Hij wordt heel gelukkig van zijn werk :p. Het is zijn hobby. Ik ben graag thuis met de kinderen en het huis, een boek, de dieren, wandelen, …Simpele dingen. Ik voel totaal niet de behoefte om te werken (voor geld). We zijn wel al meer dan twee jaar actief bij Lets. Ik veel meer dan mijn man. De afgelopen twee dagen heb ik op een kindje gepast en we verletsen onze caravan aan de Oosterschelde (voor een peulschil). Met de ‘ietskes’ doen wij weer andere dingen. Ik doe wel ‘iets’, maar niet meer voor geld. Ik ben zowat allergisch voor geld geworden.

    Reageren
  31. Katrien

    Ik blijf al 8 jaar thuis. Oorspronkelijk omdat ik als zwangere kleuterjuf niet meer mocht werken.
    Maar ik bleef thuis om voor de kinderen te zorgen. En eigenlijk zou ik ondertussen beter gaan werken om geld in het laatje te brengen. Wij betalen een duur huis af en het is voor de wederhelft mentaal best zwaar om de inkomsten alleen te dragen.
    Maar ik vind het belangrijk om zelf voor mijn kinderen te kunnen zorgen (hoewel dat ook best zwaar is soms) en ik ben met weinig content. Ik kan genieten van wat we wel hebben zonder heel te tijd te piekeren over wat we niet hebben.
    Ik blijf dus nog eventjes thuis…

    Reageren
  32. RiCo

    Hoi Evelien,
    Met twee dagen werken per week zou ik ook niet stoppen.Voor je sociale contacten is het heel belangrijk.
    Waarom richt je niet zelf een ‘ecoschool’ (in bijberoep) op? De eerste stappen heb je al gezet. Het volwassenenonderwijs Syntra en Vormingsplus in Vlaanderen zouden wel geïnteresseerd zijn in jouw lespakket. Je kan ook lezingen geven bij bibliotheken en vrouwenorganisaties als KVLV. Nadeel is dan wel weer dat je je moet verplaatsen. Misschien iets om over na te denken in de nabije toekomst?

    Reageren
  33. Milena

    Hai Evelien,

    Ik zou zeker wel blijven werken want zonder een beetje verplichte regelmaat word ik gek, maar dan wel parttime en alleen werk dat ik echt leuk vind. En dan zou ik gaan job-hoppen. Ik ben namelijk altijd erg snel (na +/- 1 jaar) uitgekeken op mijn werkzaamheden. Moet ik langer dan 2 jaar hetzelfde werk doen (hoe leuk het in het begin ook was), dan komt dat mijn geestelijke en lichamelijke gezondheid absoluut niet ten goede (bore-out). Nu ik nog zo afhankelijk ben van een redelijk goed inkomen, durf ik echter niet zomaar van baan en carrière te veranderen. Hopelijk komt daar verandering in wanneer mijn vriend en ik eindelijk gaan samenwonen.

    Reageren
  34. mama lieveheersbeestje

    Tja, dat is een moeilijk punt dat wij niet voor jou kunnen beslissen natuurlijk. Ik zou zeggen; wacht gewoon af..je weet nooit wat er op je pad komt! Ook voor jou zal er nog veel leuks in ‘het vat’ zitten en je moet het gewoon even aanzien. Tenslotte draai je geen veertig uur per week in de fabriek mee, je hebt ook nog een aantal huishoud-thuis dagen nietwaar?
    Zelf stopte ik met de veertig uur kantoor toen onze tweede werd geboeren. En daar was ik heel gelukkig mee want mijn werk deed ik enkel voor het geld. Er was geen waardering en ik was iedere dag bekaf voor het minimum loon. Ook de kinderopvang voor de oudste was toendertijd 1300 gulden terwijl ik 1700 gulden verdiende…waar doe je het allemaal voor vraag je je dan af. Mijn omgeving vond het idioot, ik zou in een gat vallen en tegen de muren opvliegen.. Maar ik kan je zeggen dat het de gelukkigste jaren tot nu toe zijn geweest! Ik kreeg nog twee kinderen er bij en werdt gevraagt om vrijwillig op school wat dingen te doen. Leuk! Ik ben oppasmoeder, overblijfmoeder,leeshulp moeder, luizen-moeder (wat een glanzende carriére he?!), voorleesmoeder enz. geweest op de basisschool en momenteel werk ik de laatste drie jaar als knutselmoeder in groep drie. Gewoon een paar extra handen zodat we leukere dingen kunnen maken en de kinderen extra kunnen begeleiden. Ik vind het heel erg leuk! Nee, ik hoef er niet voor betaald te worden, het is gewoon heel fijn om anderen te helpen en eigenlijk krijg ik uitbetaald in het gezellige klassemiddagje waar ik altijd fluitend vandaan kom. Zo zie je maar, het komt vanzelf…gewoon rustig afwachten en lekker doorgaan waar je mee bezig bent. Straks worden je kinderen ook wat zelfstandiger en heb je wat meer tijd vrij. (maar geen zeeén van tijd hoor! Ze blijven mams nodig hebben!) Ik geniet ondertussen van je mooi blog dat mij erg inspireerd..als enige veganist in een gezin van vleeseters…

    Reageren

Geef een reactie

Graag enkel reageren op de inhoud van bovenstaande blog.

Wil je eerst de bovenstaande reacties lezen, misschien is je vraag al gesteld en beantwoord.

Heb je een persoonlijke vraag, ga dan naar Eco-advies.

Reacties met links naar commerciele producten of diensten worden niet toegelaten, kijk daarvoor bij Adverteren.

Je reactie is niet gelijk zichtbaar, omdat deze goedgekeurd dient te worden.

Reacties kunnen worden ingekort.



Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd *


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.